Σε έναν επιτοίχιο πίνακα ή στην επιφάνεια ενός επιβλητικού επίπλου, το άχυρο σίκαλης διαθέτει τετραγωνικά μέτρα για να συλλάβει το φως. Απλωμένο σε μια θήκη από γυαλισμένο ατσάλι 39 χιλιοστών, κάτω από ένα καμπυλωτό ζαφείρι όπου ο διαθέσιμος χώρος ανάμεσα στο καντράν και τους δείκτες στενεύει σε λιγότερο από ένα χιλιοστό, η ύλη επιβάλλει έναν αδυσώπητο περιορισμό. Η σίκαλη είναι ζωντανή: απορροφά την υγρασία, φουσκώνει, κυματίζει, συστέλλεται. Το να την υποβάλεις στις ανοχές του ωρολογιακού περιβλήματος απαιτεί να τη συγκρατήσεις χωρίς ποτέ να σπάσεις το βερνίκι φυσικού πυριτίου που της προσδίδει τη λάμψη της.
Στη Λισαβόνα, ο τεχνίτης μαρκετερί Bernardo d’Orey μεταχειρίζεται αυτό το ταπεινό φυτό με τον σεβασμό που οφείλεται στα πολύτιμα μέταλλα. Κάθε στέλεχος σίκαλης σχίζεται κατά μήκος, ισιώνεται και συνθλίβεται με πτυχωτήρα, ώστε να εξαχθεί η αξιοποιήσιμη ταινία. Για τη σύνθεση του αφηρημένου μοτίβου «Broken Ice» αυτής της έκδοσης των 25 τεμαχίων, κόβονται με νυστέρι 28 ανεξάρτητα τμήματα. Η δυσκολία δεν είναι γεωμετρική: έγκειται στον μικροσκοπικό προσανατολισμό των φυτικών ινών. Ανάλογα με τη γωνία υπό την οποία κολλιέται το νημάτιο, το βαμμένο μπλε κυμαίνεται από ζαφείρι σε κυανό με απλή οπτική ανάκλαση.
Η συναρμολόγηση γίνεται με ανοχή μικρότερη από το ένα δέκατο του χιλιοστού. Ανάμεσα σε κάθε τμήμα, η ένωση δεν ανέχεται ούτε διάκενο ούτε επικάλυψη, που θα δημιουργούσε επιπλέον πάχος μοιραίο για τη διέλευση των επιροδιωμένων δεικτών. Ο Bernardo d’Orey εργάζεται σε αλληλουχίες χειρονομιακής άπνοιας: το μάτι κουράζεται γρήγορα και η κόλλα οστού δεν συγχωρεί καμία μετάνοια. Ένα στέλεχος που συνθλίβεται υπερβολικά χάνει το ανάγλυφό του· μια ανακριβής κοπή επιβάλλει την απόρριψη του καντράν. Χρειάζονται σχεδόν δώδεκα ώρες εργασίας κατανεμημένες σε δύο ημέρες για να στερεωθούν αυτές οι 28 όψεις, μετατρέποντας ένα αγροτικό στέλεχος σε μια ορυκτή επιφάνεια που ξεγελά το βλέμμα.
Κάτω από αυτό το μαρκετερί, η Louis Erard τοποθετεί ένα αυτόματο καλίμπρε Sellita SW261-1 χωρίς δευτερολεπτοδείκτη, για να μη διαταράσσει την ένταση της σύνθεσης. Το σκελετοποιημένο έκκεντρο βάρος, ορατό μέσα από ένα διαφανές πίσω κάλυμμα βαμμένο μαύρο, θυμίζει τον μηχανικό πραγματισμό που στηρίζει το έργο. Η αντίθεση είναι έντονη ανάμεσα στη βιομηχανική αυστηρότητα της ατσάλινης θήκης, αδιάβροχης στα 50 μέτρα, και στην ευαισθησία της φυτικής ίνας που φυλακίζεται κάτω από το γυαλί.
Μένει να φανεί πώς θα αντέξει στον χρόνο αυτός ο διάλογος ανάμεσα στη μικροτεχνία υψηλής χειροτεχνίας και την ωρολογοποιία σειράς, όταν οι θερμικές μεταβολές θα δοκιμάσουν την πρόσφυση αυτών των 28 νηματίων υπό τάση.
Λεπτομέρεια Ανοχή κάτω από 0,1 mm: ώστε τα 28 τμήματα αχύρου να εφαρμόζουν χωρίς να δημιουργείται βαθμίδα κάτω από τον σωλήνα των δεικτών, κάθε ακμή στελέχους σίκαλης λοξοτομείται με το χέρι πριν από την κόλληση, αποκλείοντας κάθε επικάλυψη υλικού σε έναν κάθετο χώρο περιορισμένο στα 12,82 χιλιοστά συνολικού ύψους θήκης.
Cette publication est également disponible en :
