Με την Antibiblioteca, ο Alessandro Michele θέτει ένα φαινομενικά ελάχιστα εμπορικό ερώτημα: μπορεί ένα ρούχο να έχει αξία πριν καν φορεθεί;
Τα αδιάβαστα βιβλία καταλαμβάνουν κάποτε περισσότερο χώρο από εκείνα που γνωρίζουμε. Για την Antibiblioteca, τη συλλογή άνοιξη-καλοκαίρι 2027, ο οίκος Valentino κάνει αυτό το απόθεμα έναν τρόπο να σκεφτόμαστε τη μόδα. Στο κείμενο που φέρει την υπογραφή του Alessandro, ο οίκος υιοθετεί την αντιβιβλιοθήκη (antilibrary) του Nassim Nicholas Taleb, η οποία αναπτύχθηκε με αφετηρία τη βιβλιοθήκη του Umberto Eco.
Μια γκαρνταρόμπα δυνατοτήτων
Η αρχή δεν εξυμνεί τη συσσώρευση για τον εαυτό της. Οι τόμοι που παραμένουν κλειστοί υπενθυμίζουν όσα απομένουν να ανακαλυφθούν. Ο Michele μεταφέρει αυτή την ιδέα στα ρούχα: ορισμένα θα διασχίσουν την πασαρέλα, άλλα θα επιβιώσουν σε φωτογραφίες, σε αναμνήσεις ή σε γκαρνταρόμπες όπου θα φοριούνται λίγο.
Το ενδιαφέρον τους, σύμφωνα με αυτή την πρόταση, δεν περιορίζεται λοιπόν στη χρήση τους. Συνιστούν ένα ρεπερτόριο μορφών και πιθανών τρόπων να κατοικεί κανείς ένα σώμα. Η επίδειξη γίνεται ο τόπος όπου αυτές οι δυνατότητες καθίστανται αντιληπτές, πριν από κάθε απόφαση αγοράς.
Η επιθυμία απέναντι στη χρήση
Αυτή η θέση φωτίζει μια αντίφαση της πολυτέλειας. Ένα κομμάτι μπορεί να μετράει στο συλλογικό φαντασιακό χωρίς να γίνει καθημερινό αντικείμενο. Η ύπαρξή του σε εικόνα μπορεί επίσης να συμβάλει στην επιθυμία για μια ολόκληρη συλλογή. Ωστόσο, η αναγνώριση αυτής της πολιτισμικής αξίας δεν απαλλάσσει από την εξέταση της ακρίβειας ενός κοψίματος, της αναγκαιότητας μιας φόρμας ή των συνθηκών κατασκευής.
Η Antibiblioteca προσφέρει έτσι ένα πλαίσιο ανάγνωσης, όχι μια αυτόματη απόδειξη επιτυχίας. Το ενδιαφέρον της έγκειται στο ερώτημα που αφήνει ανοιχτό: τι μας κάνει να φανταζόμαστε ένα ρούχο, πέρα από το πρόσωπο που θα γινόμασταν φορώντας το;
Cette publication est également disponible en :
