Έως τις 31 Οκτωβρίου, το SCAD FASH στη Λακόστ παρουσιάζει για πρώτη φορά στη Γαλλία τα ρούχα που ο Αντρέ Λεόν Τάλεϊ κληροδότησε στο πανεπιστήμιο το οποίο συμβούλευε επί πολλά χρόνια. Μια λεπτομέρεια της μουσειογραφικής προσέγγισης αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τα κοιτάζουμε.
Οι σιλουέτες της έκθεσης δεν στηρίζονται σε κούκλες μαζικής παραγωγής. Το SCAD αναφέρει ότι παρουσιάζονται σε κούκλες ειδικής κατασκευής, βασισμένες σε ένα γλυπτό του Τάλεϊ, έργο του Στίβεν Χέιζ, αποφοίτου του πανεπιστημίου (μεταπτυχιακό στη γλυπτική, 2010). Σε ένα μουσείο μόδας, το στήριγμα είναι συνήθως αυτό που επιχειρεί κανείς να κάνει τον θεατή να ξεχάσει. Εδώ, ενσαρκώνει το σώμα εκείνου που επέλεξε τα ρούχα. Έτσι, κάθε κομμάτι διαβάζεται πρώτα ως απόφαση του Τάλεϊ και έπειτα ως μαρτυρία για μια εποχή.
Οι συγκεκριμένες αποφάσεις καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο. Η έκθεση συγκεντρώνει δημιουργίες υψηλής ραπτικής, έτοιμα ενδύματα και σύνολα κατά παραγγελία με την υπογραφή του Καρλ Λάγκερφελντ για τη Chanel, του Νικολά Γκεσκιέρ για τη Balenciaga και του Τζον Γκαλιάνο για τη Dior, αλλά και των Chado Ralph Rucci, Roger Vivier, Yves Saint Laurent, Charvet και Hermès. Δύο κομμάτια τεκμηριώνονται στις εικόνες της έκθεσης: μια κάπα Chanel του Λάγκερφελντ από κατακόκκινο μεταξωτό ταφτά και ένα καφτάνι Ralph Rucci που φορέθηκε με αλυσίδα Accessocraft NYC. Και τα δύο φωτογραφήθηκαν από τον Άλεν Κούλεϊ, επίσης απόφοιτο του SCAD. Προστίθενται φορέματα που φορέθηκαν από πρόσωπα κοντά στον Τάλεϊ, μεταξύ των οποίων η Άννα Γουίντουρ, η Ρενέ Ζελβέγκερ και η Λόρεν Σάντο Ντομίνγκο, καθώς και έργα τέχνης, φωτογραφίες, επιστολές και βιβλία από τα αρχεία του.
Το γαλλικό πλαίσιο δεν είναι καθόλου δευτερεύον. Ο Τάλεϊ μεγάλωσε στο Ντάραμ της Βόρειας Καρολίνας, με τη φροντίδα της γιαγιάς του. Σπούδασε γαλλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας και κατόπιν στο Μπράουν. Εργάστηκε στη Νέα Υόρκη δίπλα στην Νταϊάνα Βρίλαντ, στο Ινστιτούτο Κοστουμιού του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης, προτού αναλάβει τη διεύθυνση του παρισινού γραφείου της Women’s Wear Daily. Σύμφωνα με το SCAD, στη συνέχεια έγινε ο πρώτος μαύρος καλλιτεχνικός διευθυντής της αμερικανικής Vogue. Η παρουσίαση της γκαρνταρόμπας του στη Γαλλία σημαίνει την επιστροφή της σε μια γλώσσα και μια παράδοση ραπτικής που είχε μελετήσει πριν εργαστεί εκεί.
Το κληροδότημα έχει επίσης έναν προορισμό. Τα κομμάτια εντάσσονται στη μόνιμη συλλογή του SCAD, όπου θα χρησιμεύσουν σε φοιτητές και ερευνητές. Στο συνοδευτικό κείμενο, η πρόεδρος Πόλα Γουάλας αναφέρει ότι ο Τάλεϊ αποκαλούσε αυτό το σύνολο «την πανοπλία του» και τη «σκηνή του μαρτυρίου» του και ότι επιθυμούσε να παραμείνει στο SCAD. Αυτή είναι η θέση του πανεπιστημίου και εξηγεί γιατί έχει σημασία η μορφή της κούκλας: μια συλλογή που προορίζεται για τη διδασκαλία μελετάται καλύτερα όταν διατηρεί το ίχνος εκείνου που τη συγκρότησε.
Cette publication est également disponible en :
