Ένας βοηθός που δεν περιμένει πια να τον καλέσουν αλλάζει φύση. Η OpenAI μόλις παρουσίασε τα «dots», πράκτορες που διαθέτουν τον δικό τους υπολογιστή στο υπολογιστικό νέφος, συνδέονται με αρκετές χιλιάδες εφαρμογές και εργάζονται αδιάκοπα, ακόμη και όταν κανείς δεν τους γράφει. Καθένας μαθαίνει, σύμφωνα με τον πάροχο, «τι είναι καλό» στα μάτια του ανθρώπου που τον καθοδηγεί.
Το παράδειγμα που συνοδεύει την ανακοίνωση είναι απλό. Ένας δοκιμαστής είχε ξεχάσει να εκδώσει τιμολόγιο για μια δημοσίευση. Ο πράκτοράς του το αντιλήφθηκε, ετοίμασε το τιμολόγιο και στη συνέχεια το έστειλε, αφού έλαβε τη συγκατάθεσή του. Η ουσία της αφήγησης βρίσκεται σε αυτή τη λεπτομέρεια: ο πράκτορας προετοιμάζει, ο άνθρωπος εγκρίνει, ο πράκτορας εκτελεί.
Ο μηχανισμός ελέγχου περιγράφεται προσεκτικά. Όταν ο πράκτορας εργάζεται στο παρασκήνιο, έχει πρόσβαση μόνο σε εργαλεία αποκλειστικά για ανάγνωση, που δεν μπορούν να στείλουν μήνυμα ή να τροποποιήσουν περιεχόμενο. Προσαρμοσμένοι κανόνες επιτρέπουν να εξουσιοδοτείται, να υποβάλλεται προς έγκριση ή να αποκλείεται κάθε τύπος ενέργειας. Ορισμένες πράξεις, όπως η αλλαγή ενός κωδικού πρόσβασης, παραμένουν οριστικά στην ευθύνη του χρήστη. Ο ίδιος ο πάροχος διευκρινίζει ότι αυτοί οι πράκτορες μπορούν να κάνουν λάθη και ότι κάθε σημαντική εργασία πρέπει να ελέγχεται ξανά.
Για έναν οίκο πολυτελείας, αυτή η αρχιτεκτονική θυμίζει την ιεραρχία ενός ατελιέ. Ο επικεφαλής του ατελιέ προετοιμάζει, ο μάστορας εγκρίνει και ορισμένες υπογραφές δεν εκχωρούνται. Επομένως, το διακύβευμα δεν είναι η αυτοματοποίηση ενός επαγγέλματος. Είναι να αποφασιστεί πού θα μπει η γραμμή ανάμεσα σε όσα προετοιμάζονται αυτόνομα και σε όσα απαιτούν ένα ανθρώπινο πρόσωπο.
Αυτή η γραμμή είναι επιλογή της διοίκησης, όχι τεχνική ρύθμιση. Μια επιστολή σε μια πιστή πελάτισσα, μια απάντηση σε έναν δημοσιογράφο, η προσαρμογή μιας τιμής σε μια μπουτίκ: κάθε πράξη δεσμεύει το όνομα του οίκου με έναν συγκεκριμένο τόνο. Οι πράκτορες υπόσχονται να μάθουν αυτόν τον τόνο μέσα από την επανάληψη. Πρέπει όμως κάποιος να τον έχει ορίσει πριν από αυτούς, με λέξεις, παραδείγματα και απαγορεύσεις. Οι οίκοι που δεν έχουν ποτέ αποτυπώσει γραπτώς τον δικό τους τρόπο έκφρασης θα ανακαλύψουν ότι ένας πράκτορας τον χρειάζεται σε γραπτή μορφή.
Παραμένει το ερώτημα που η ανακοίνωση αφήνει ανοιχτό: μέχρι ποιο σημείο θα δεχτεί ένας οίκος να προετοιμάζει ένας τρίτος, ακόμη και από πυρίτιο, τις πράξεις του κατά την απουσία του, και πόσες φορές την ημέρα θα εξακολουθεί να θέλει να υπογράφει ο ίδιος;
Cette publication est également disponible en :
