Το δεύτερο μέρος του «A Journey in Craft» τοποθετεί τον Lee Jun-Ho στα παρισινά εργαστήρια της Berluti. Η ταινία αφορά λιγότερο ένα ταξίδι και περισσότερο μια παραγγελία: ένα κοστούμι και μποτάκια, ακολουθούμενα από τη συνάντηση κατά την παράδοση.
Από τη μία χώρα στην άλλη
Το πρώτο μέρος της σειράς οδηγούσε τον πρεσβευτή του Οίκου από τη Manifattura της Φερράρα ώς τα κανάλια της Βενετίας. Το δεύτερο στρέφεται στο Παρίσι και στα εργαστήρια της κατά παραγγελία δημιουργίας, όπου η Berluti ράβει τα ενδύματα και κατασκευάζει τα υποδήματα. Η υπηρεσία καλύπτει από το κεφάλι ώς τα πόδια και μοιράζεται ανάμεσα στην οδό Marbeuf και την οδό de Sèvres. Ο Οίκος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και τον συντήρησαν τέσσερις γενιές υποδηματοποιών. Πρόσθεσε το δερμάτινο είδος το 2005 και μια πλήρη γκαρνταρόμπα το 2011.
Τρία επεισόδια, τρεις στιγμές
Το πρώτο επεισόδιο ανοίγει στο παρισινό εργαστήριο. Το δεύτερο είναι εκείνο της πρώτης δοκιμής: ο Lee Jun-Ho ξαναβρίσκει εργαστήρια που ήδη γνωρίζει, περνά από τη ραπτική στο υπόδημα και παρακολουθεί την ανασκόπηση των σχεδίων, την επιβεβαίωση των κατευθύνσεων και τη δοκιμή του πρότυπου υφάσματος. Σύμφωνα με τη Berluti, μια κάμερα περιστρέφεται αργά γύρω από τις σκηνές, ως οπτική υπογραφή της επιστροφής. Το τρίτο επεισόδιο ανοίγει με έναν περίπατο στο Παρίσι και συνεχίζεται με την παράδοση του τελειωμένου κοστουμιού και των μποτακιών, και μια τελευταία δοκιμή.
Τι αλλάζει ο μηχανισμός
Το σκεπτικό είναι απλό: ο πρεσβευτής γίνεται πελάτης. Δεν επεξηγεί πια μια τέχνη, την παραγγέλλει, και η ταινία δανείζεται από την παραγγελία τα στάδιά της (σκίτσο, συμφωνία για την κατεύθυνση, δοκιμή, παράδοση). Οι δύο τέχνες, η ραπτική και η υποδηματοποιία, εξελίσσονται παράλληλα στο ίδιο επεισόδιο, και ο Οίκος, αρχικά υποδηματοποιός, βλέπει σε αυτό έναν τρόπο να δείξει ότι η καθεμιά φωτίζει την άλλη.
Αυτό είναι το σωστό κριτήριο ανάγνωσης. Μια ταινία για την κατά παραγγελία δημιουργία αξίζει για την πιστότητα της αφήγησής της σε ό,τι είναι μια παραγγελία: πολλά ραντεβού, διορθώσεις, ένα κομμάτι που αλλάζει ανάμεσα σε δύο δοκιμές. Τρία επεισόδια για τρεις χρόνους αυτής της διάρκειας του δίνουν τη μορφή. Τα φωτισμένα κοντινά πλάνα στο υλικό, στο ράψιμο και στο φινίρισμα, που προαναγγέλλονται για την παράδοση, θα πρέπει να δείξουν τη δουλειά των χεριών και όχι το αποτέλεσμά της.
Τι πρέπει να κρατήσουμε
Μια κατά παραγγελία δημιουργία αφηγείται μέσα από τις επιστροφές της, και η Berluti επέλεξε να την καταγράψει έτσι. Η σειρά είναι επιτυχημένη αν ο θεατής βγει από το τρίτο επεισόδιο γνωρίζοντας τι αποφασίστηκε σε κάθε δοκιμή, και όχι μόνο βλέποντας το τελειωμένο κοστούμι.
Cette publication est également disponible en :
