Στη Hoi An, το ποτάμι δεν είναι ποτέ σκηνικό. Δημιούργησε την περιουσία του εμπορικού λιμανιού τον 16ο αιώνα, υπαγόρευσε την αρχιτεκτονική των σπιτιών-τζόνκ και, πεντακόσια χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να οργανώνει τον ρυθμό των κατοίκων. Ξανασκεπτόμενο εξ ολοκλήρου τις σουίτες, την πισίνα και το τραπέζι του, το Anantara Hoi An Resort δεν υπογράφει απλώς μια ανακαίνιση ξενοδοχείου: επιλέγει να αγκυροβολήσει ξανά τη διαμονή πολυτελείας σε αυτή την παλιά σχέση ανάμεσα στην πόλη και το υδάτινο ρεύμα της.
Υπάρχει, στην ιστορία της Hoi An, ένα παράδοξο που τα τουριστικά φυλλάδια σβήνουν πολύ συχνά: αυτή η πόλη, εγγεγραμμένη στην Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO, οφείλει την ύπαρξή της όχι στη θάλασσα, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, αλλά σε έναν ιδιότροπο βραχίονα ποταμού, τον Thu Bon, στον οποίο άλλοτε προσάραζαν τα κινεζικά, ιαπωνικά και πορτογαλικά τζόνκ. Το εμπόριο μεταξιού και μπαχαρικών χτίστηκε πάνω σε αυτό το καφέ και αργό νερό, και οι ώχρα κίτρινες προσόψεις της παλιάς συνοικίας εξακολουθούν να του γυρίζουν την πλάτη σαν προσεκτικοί έμποροι. Είναι αυτή η ποτάμια μνήμη, περισσότερο παρά η παραθαλάσσια, που το Anantara Hoi An Resort επέλεξε να επαναφέρει στο κέντρο της ταυτότητάς του, με αφορμή τον σημαντικότερο μετασχηματισμό από τα εγκαίνιά του το 2013.
Η αρχιτεκτονική κίνηση είναι καθαρή: οκτώ νέες Thu Bon River Suites προστίθενται σε δέκα πλήρως ανακαινισμένες Premium River Suites, ενώ η εμβληματική σουίτα του συγκροτήματος γίνεται Anantara Two-Bedroom River Suite, σχεδιασμένη για οικογένειες και ομάδες. Οι δεκαεννέα σουίτες που απαρτίζουν αυτή τη νέα συλλογή αναλαμβάνουν ένα υβριδικό λεξιλόγιο, όπου τα παντζούρια και οι αναλογίες που κληρονομήθηκαν από τη γαλλική αποικιακή περίοδο συνομιλούν με υλικά και μοτίβα που αντλούνται από τη βιετναμέζικη χειροτεχνία. Ιδιωτικά δώματα, ανοιχτή θέα στο υδάτινο ρεύμα, διατάξεις σε περισσότερα επίπεδα: το resort βασίζεται σε μια οπτική συνέχεια ανάμεσα στο απαλό εσωτερικό των δωματίων και την σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση του ποταμού από κάτω.
Αυτή η επιλογή επεκτείνεται στις χρήσεις. Άφιξη και αναχώρηση που μπορούν να γίνουν απευθείας στη σουίτα, μια θεραπεία εξήντα λεπτών που προσφέρεται στο Anantara Spa, ιδιωτική πρόσβαση στο χαμάμ: τα τελετουργικά ευεξίας οργανώνονται εδώ ως φυσικές προεκτάσεις του ύπνου, χωρίς ρήξη στον ρυθμό. Ο ανασχεδιασμός του χώρου της πισίνας υπακούει στην ίδια λογική τοπιακής συνέχειας, με καμπάνες και κήπους σχεδιασμένους να ανοίγονται προς τον Thu Bon αντί να απομονώνονται από αυτόν, όπως στα πιο συμβατικά παραθαλάσσια συγκροτήματα της περιοχής.
Μένει το ζήτημα του τραπεζιού, που συχνά αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις ενός ξενοδοχείου. Το Art Space Restaurant & Bar, μετονομασμένο γύρω από μια ιδέα τροπικής βεράντας, κρεμά στους τοίχους έργα τοπικών και διεθνών καλλιτεχνών εγκατεστημένων στο Βιετνάμ και προγραμματίζει πλέον ζωντανές συναυλίες το βράδυ. Η επιλογή δεν είναι αθώα σε μια πόλη όπου η σύγχρονη τέχνη δυσκολεύεται ακόμη να βρει προθήκες αντάξιες του πλούσιου χειροτεχνικού παρελθόντος της. «Κάθε βελτίωση σχεδιάστηκε για να τιμήσει την πλούσια κληρονομιά της Hoi An και τον βαθύ δεσμό της με τον ποταμό Thu Bon», συνοψίζει ο Ross Sanders, περιφερειακός γενικός διευθυντής για το Βιετνάμ, σε ανακοίνωση που, για μία φορά, δεν απομακρύνεται πολύ από την πραγματικότητα του τόπου. Μένει να δούμε αν οι ταξιδιώτες, συνηθισμένοι να αναζητούν στη Hoi An τη φωτοκάρτα και όχι το ποτάμι, θα μπορέσουν να επιβραδύνουν αρκετά ώστε να το ακούσουν.
Cette publication est également disponible en :
