Fée du Tri: αδειάζουμε την ντουλάπα πριν την τακτοποιήσουμε

by Pascal Iakovou
0 comments

Το επάγγελμα του Home Organiser επιδιώκει να δομηθεί στη Γαλλία. Σε μια συνεδρία σε ένα ντουλάπι-δωμάτιο, η ιδρύτρια της Fée du Tri ανέλυσε τη μέθοδό της, τις διάρκειες των εργασιών της και τη διαφορά που κάνει ανάμεσα στο να τακτοποιείς για κάποιον και στο να ξεδιαλέγεις μαζί του.

Η Elodie Iglesias ξεκινά μετατοπίζοντας το πρόβλημα. Πριν κοιτάξει ένα δωμάτιο, πριν από την πρώτη ερώτηση, ζητά να αδειάσει η ντουλάπα: όλα βγαίνουν, όλα καταλήγουν στο πάτωμα. «Το λάθος που κάνουν συνήθως οι άνθρωποι είναι ότι ξεδιαλέγουν αφήνοντας τα πράγματα μέσα», λέει. Τα ρούχα είχαν συγκεντρωθεί στο ίδιο σημείο πριν από την άφιξή της. Μένει να τα αποσπάσει από τη θέση τους, εκείνη που τα απαλλάσσει από το να εξεταστούν.

Το ξεδιάλεγμα γίνεται έπειτα κομμάτι κομμάτι, σε δυάδα. Ο κανόνας της χωρά σε μια φράση που διατυπώνει εξαρχής: η αμφιβολία ισοδυναμεί με απάντηση. Ό,τι σε κάνει να διστάζεις δεν μένει. Προσθέτει αμέσως μια επιφύλαξη. Ένα ρούχο μπορεί να κρατηθεί για συναισθηματικό λόγο, και αυτό είναι θεμιτό. Ταυτίζεται τότε ως τέτοιο: από τη μία ό,τι εξυπηρετεί στην καθημερινότητα, από την άλλη ό,τι φυλάσσεται για άλλο λόγο. Η διάκριση μετρά, γιατί εμποδίζει το συναίσθημα να μολύνει τη χρήση.

Δεν αποφασίζει στη θέση του ανθρώπου. Λέει ότι μαντεύει, από την άμεση αντίδραση, τι πρέπει να φύγει, και προσθέτει ότι η απόφαση δεν είναι δική της. Το παράδειγμά της: ένα άσχημο κομμάτι, που όμως προέρχεται από έναν παππού. Δεν θα το κάνει ποτέ να παραμεριστεί. «Δεν πρόκειται ποτέ να αποφασίσω για σένα, εννοείται.»

Κατά τη γνώμη της, το βλέμμα απέξω αλλάζει τη φύση της άσκησης. Οι άνθρωποι που τη φωνάζουν έχουν ήδη κάνει μια επιλογή, εκείνη του να τηλεφωνήσουν. Είναι έτοιμοι, και βλέποντας τι κατέχουν, διαπιστώνουν ότι δεν το φοράνε. Προβάλλει ότι ένα ξεδιάλεγμα όλου του σπιτιού απομακρύνει κατά μέσο όρο το 60 % των αντικειμένων. Διευκρινίζει αμέσως ότι δεν υπόσχεται αυτό το ποσοστό για την ντουλάπα της ημέρας. Είναι εκτίμηση επαγγελματία, όχι μέτρηση.

Η δουλειά ακολουθεί μια σειρά που λέει ότι δεν την αναπαράγει ποτέ πανομοιότυπα, γιατί εξαρτάται από το διαμέρισμα. Της αρέσει να ξεκινά από την κρεβατοκάμαρα του ανθρώπου που την προσέλαβε, το δωμάτιο όπου ξαναβρίσκεις δυνάμεις. Τα μπάνια παίρνουν χρόνο, γιατί τα μικρά προϊόντα συσσωρεύονται. Ο στόχος, διατυπωμένος χωρίς περιστροφές: να περάσουν όλα τα αντικείμενα από τα χέρια της, «και το παραμικρό». Η συνέπεια είναι υλική. Κατά την πρόοδο, ορισμένα δωμάτια γεμίζουν με αντικείμενα που πρέπει να πάνε αλλού. Γι’ αυτό συνιστά να αντιμετωπίζεται ολόκληρο το σπίτι: η μέθοδος στέκει μόνο αν φτάσει ως το τέλος.

Δύο τρόποι εργασίας

Υπάρχουν, εξηγεί, δύο τρόποι άσκησης αυτού του επαγγέλματος. Ο πρώτος είναι αυτός που εφαρμόζει εκείνη την ημέρα: ξεδιαλέγουμε μαζί. Ο δεύτερος απευθύνεται σε πιο υψηλού επιπέδου πελατεία, που θέλει να είναι όμορφο και δεν ζητά απαραίτητα να περάσει από το ξεδιάλεγμα. Έρχεσαι για να τακτοποιήσεις, να αναδιοργανώσεις. Δεν αμφισβητεί το αίτημα: πληρώνουν γι’ αυτό, λέει, και είναι θεμιτό. Αλλά η προσέγγιση δεν είναι η ίδια, γιατί αυτοί οι πελάτες θα συνεχίσουν να καταναλώνουν.

Προτιμά το ξεδιάλεγμα. Το να περάσεις μερικές ώρες αποφασίζοντας τι μένει παράγει συνειδητοποιήσεις. Δεν ζητά να σταματήσουν οι αγορές. Ο συλλογισμός της είναι πιο απλός: το πρόβλημα δεν είναι ότι έχεις πράγματα όχι αρκετά όμορφα, είναι ότι έχεις πάρα πολλά.

Ο λόγος αυτός διαχωρίζει δύο υπηρεσίες που εύκολα συγχέονται, τον εξωραϊσμό ενός εσωτερικού χώρου και την απόφαση για το τι κρατιέται σε αυτόν, και τοποθετεί τη δεύτερη πριν από την πρώτη. Μπορεί κανείς να συζητήσει τα όριά του. Μια πελατεία που αναθέτει την τακτοποίηση δεν επιθυμεί απαραίτητα να της επιβάλλονται και αποφάσεις από πάνω, και η ίδια η Elodie Iglesias το αναγνωρίζει ονομάζοντας τον άλλο τρόπο άσκησης. Δεν το κάνει ηθικολογία. Περιγράφει δύο υπηρεσίες που δεν παράγουν το ίδιο πράγμα.

Από μια κάμερα σε ένα δίκτυο

Η πορεία της εξηγεί την επιμονή στο πεδίο. Υπήρξε βοηθός κάμερας επί δέκα χρόνια στον κινηματογράφο, ως το 2016. Το 2017 ξεκινά τη Fée du Tri και φεύγει από την περιοχή του Παρισιού για το Μπορντό, με το σκεπτικό «τώρα ή ποτέ». Δουλεύει τότε μόνο με ιδιώτες. Μετρά σχεδόν 350 σπίτια ξεδιαλεγμένα με τα χέρια της, και ίσως 400 σήμερα.

Πολύ σύντομα, ένα άλλο αίτημα υπερτίθεται στο πρώτο. Άνθρωποι τη φωνάζουν για να κάνουν την ίδια δουλειά, περίπου ένας την ημέρα. Σε ένα έτος, μετρά 300 κλήσεις, από τριάντα λεπτά ως μία ώρα η καθεμιά. Από εκεί προκύπτει η εκπαίδευση. Η πρώτη συνεδρία διεξάγεται δια ζώσης, με δώδεκα θέσεις, και γεμίζει αμέσως. Ο Covid έρχεται περίπου τρεις μήνες αργότερα. Τότε ανεβάζει την εκπαίδευση στο διαδίκτυο, με μια εταιρεία παραγωγής, κάτι που αξιοποιεί το παρελθόν της ως τεχνικού της εικόνας.

Η διαδικτυακή πώληση, λέει, είναι άλλο επάγγελμα. Σταματά να ξεδιαλέγει η ίδια και αναθέτει σε πρέσβειρες που επιλέγει. Ο ιστότοπος προσφέρει μηχανή αναζήτησης ανά νομό: εισάγεις τον δικό σου και καταλήγεις στη σελίδα εκείνης που τον καλύπτει. Στην Île-de-France, είναι τέσσερις.

Σε επίπεδο επιχείρησης, η Fée du Tri αναφέρει ότι συσπειρώνει πάνω από 30 επαγγελματίες και ότι έχει εκπαιδεύσει πάνω από 2000 άτομα, κυρίως γυναίκες 25 έως 55 ετών σε φάση επαγγελματικού αναπροσανατολισμού. Το δελτίο τύπου προσθέτει ότι η Elodie Iglesias εκπαιδεύτηκε από τη Marie Kondo. Αυτά τα στοιχεία είναι της επιχείρησης και κανένα δεν έχει επαληθευτεί ανεξάρτητα.

Τι τεκμηριώνει η συνεδρία

Ό,τι επιτρέπει να τεκμηριωθεί είναι περιορισμένο: μια μέθοδος (βγάζω τα πάντα, αποφασίζω σε δυάδα, ταξινομώ χωριστά το συναισθηματικό), τάξεις μεγέθους διάρκειας, ένα επιχείρημα για τη διαφορά ανάμεσα στο να τακτοποιείς και στο να ξεδιαλέγεις. Δεν επιτρέπει να μετρηθεί το αποτέλεσμα. Τα οφέλη σε πνευματική διαύγεια που προβάλλει η επιχείρηση παραμένουν δήλωση, χωρίς αριθμό να τη στηρίζει. Έναν μόνο δείκτη δίνει η ίδια η Elodie Iglesias, και είναι σεμνός: την επομένη ενός ξεδιαλέγματος, μπροστά σε μια αγορά, αναρωτιέσαι «θα το αγοράσω πραγματικά αυτό το πράγμα;»


Διάρκειες που ανακοινώνει η Elodie Iglesias: μια ντουλάπα, μισή ημέρα· ένα υπνοδωμάτιο ή ένα γραφείο, περίπου μία ημέρα, ανάλογα με τον όγκο των χαρτιών· μια κουζίνα, μία ημέρα· ένα ολόκληρο διαμέρισμα, έξι ημέρες κατά μέσο όρο. Τα μπάνια απαιτούν περισσότερο χρόνο απ’ όσο υποδηλώνει η επιφάνειά τους.

Ιστότοπος: https://feedutri.com/
Instagram: https://www.instagram.com/la.fee.du.tri/

Cette publication est également disponible en : English (Αγγλικά) Français (Γαλλικά) Deutsch (Γερμανικά) Italiano (Ιταλικά) Español (Ισπανικά) العربية (Αραβικά) 简体中文 (Κινεζικά (Απλοποιημένα)) 日本語 (Ιαπωνικά) Русский (Ρωσικά)

LUXSURE LETTER

Le luxe, sélectionné plutôt que subi.

Recevez notre sélection éditoriale consacrée aux Maisons, aux idées et aux mutations qui façonnent le luxe contemporain.

RECEVOIR LUXSURE LETTER → DÉCOUVRIR LE MAGAZINE →

Related Articles