Ο Vautrait παρουσίασε στο Παρίσι τη συλλογή του άνοιξη-καλοκαίρι 2027. Ο οίκος την τοποθετεί υπό το σημάδι του χρόνου, που μετριέται με το φως της ημέρας και τις παλίρροιες και όχι με την επείγουσα ανάγκη.
Η παρουσίαση έγινε υπό τη δημιουργική διεύθυνση του Yonathan Carmel, με τη Tal Delgado Levy στο στιλ. Τη μουσική υπογράφει ο Itzik Gil Avizohar, την ταινία που τεκμηριώνει την παρουσίαση ο Alessandro Tinelli και τις φωτογραφίες ο Gregoire Avenel. Αναφέρονται είκοσι τρία μοντέλα. Τα καπέλα προέρχονται από τη mature ha., οι τσάντες από την Inès Bressand.
Στις σημειώσεις της συλλογής, ο Vautrait δηλώνει ότι ξεκίνησε από ένα ερώτημα: από ποια στιγμή μια ζωή γίνεται τόσο γεμάτη ώστε να μην αφήνει χώρο για το συναίσθημα; Ο οίκος απορρίπτει την ιδέα της φυγής και προτιμά αυτήν της άδειας: να ζει κανείς με λιγότερα, να αφήνει τον χρόνο να απλώνεται, να φοράει ένα ένδυμα αρκετά ελαφρύ ώστε ο άνεμος να το διαπερνά πριν προλάβει κανείς να προσέξει το ύφασμα.
Ανακοινώνονται τρία στοιχεία κατασκευής: κόμποι δανεισμένοι από τη γλώσσα της ιστιοπλοΐας, ανοιχτές κατασκευές και χρώματα που κινούνται ανάμεσα στο αλάτι, τα φύκια, τον ήλιο και το οξειδωμένο μέταλλο. Ο Vautrait διευκρινίζει ότι δεν πρόκειται για σύμβολα της θάλασσας, αλλά για ίχνη μιας άλλης σχέσης με τον χρόνο.
Μένει να δούμε πού κάθονται οι κόμποι πάνω στο ένδυμα και τι καλύπτει η «ανοιχτή κατασκευή» στο κόψιμο.
Cette publication est également disponible en :
