Με τη δεύτερη φάση του Atelier Wempe au:thentic, ο Patrick Sieroslawski επιστρέφει σε μία από τις πρώτες κινήσεις που έμαθε στον πάγκο εργασίας. Ένας δακτύλιος που κανείς δεν βλέπει συνήθως, αφού χρησιμεύει για να συνδέει άλλα στοιχεία, περνά στο προσκήνιο.
Ο δακτύλιος σύνδεσης μαθαίνεται στην αρχή της μαθητείας ενός χρυσοχόου. Ένα χρυσό σύρμα λυγίζεται, τυλίγεται γύρω από έναν άξονα και στη συνέχεια κόβεται: ο κύκλος εμφανίζεται εκείνη τη στιγμή, πριν κολληθεί και χαθεί μέσα σε μια συναρμολόγηση. Ο Patrick Sieroslawski, υπεύθυνος σχεδιασμού της ιδιόκτητης μάρκας της Wempe, ξεκίνησε τη μαθητεία του πριν από 22 χρόνια. Λέει ότι βρήκε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο αρκετά γοητευτικό ώστε να το κάνει ένα κόσμημα από μόνο του.
Η φάση 2 επεκτείνει λοιπόν την πρώτη, η οποία βασιζόταν σε ένα ασύμμετρο ημικύκλιο, αιχμηρές ακμές και μια γραμμική δομή. Περιλαμβάνει δαχτυλίδια, βραχιόλια, μενταγιόν και καρφωτά σκουλαρίκια, σε λευκό ή κίτρινο χρυσό, γυαλισμένα ή σφραγισμένα με διαμάντια κοπής μπριγιάν. Τα δαχτυλίδια, με μία ή δύο σειρές, σχεδιάστηκαν ώστε να εμπλέκονται το ένα στο άλλο. Η περιελιγμένη σιλουέτα επανέρχεται στα βραχιόλια και στα μενταγιόν. Ένα κολιέ και καρφωτά σκουλαρίκια διαφορετικών μεγεθών και μηκών προσθέτουν μια πιο γραμμική ανάγνωση. Κάθε κομμάτι συνδυάζεται με τα άλλα, καθώς και με κοσμήματα που η πελάτισσα ή ο πελάτης ήδη διαθέτει.
Ένα μοτίβο διατρέχει το σύνολο: μια εγκοπή τοποθετημένη με ακρίβεια, που θυμίζει το αποτύπωμα ενός πριονιού στο μέταλλο. Σε ένα δεύτερο ζευγάρι σκουλαρίκια, αυτή η εγκοπή αποσπάται από τη σύνθεση και γίνεται από μόνη της το μοτίβο του κομματιού. Ο Sieroslawski εξηγεί ότι ήθελε, κι εδώ, να κάνει ορατή τη δουλειά σε κάθε κόσμημα και να τη συνδέσει με το εργαστήριο.
Αυτό το εργαστήριο είναι εκείνο του Schwäbisch Gmünd, στη νότια Γερμανία, όπου ο Οίκος αναφέρει ότι όλα τα κομμάτια φτιάχνονται στο χέρι, από τη χύτευση ως τη σφράγιση. Η Wempe κατέχει εκεί από το 2007 ποσοστό 50 % στον κατασκευαστή L.C. Köhler, που παράγει επίσης τις σειρές Atelier Wempe 137 και Atelier Wempe By Kim, καθώς και τα κομμάτια κατά παραγγελία. Σύμφωνα με τον Οίκο, το εργαστήριο συνδυάζει παραδοσιακή τεχνογνωσία, σχεδιασμό με τη βοήθεια υπολογιστή και τρισδιάστατη εκτύπωση.
Το Atelier Wempe au:thentic παρουσιάστηκε τον Μάιο και αναπτύσσεται σε τέσσερις φάσεις. Καθεμία πρέπει να αποκτά μεγαλύτερη τεχνική πολυπλοκότητα, με περισσότερες στρεβλώσεις, περιελίξεις και συνδέσεις, καθώς και νέα κράματα, νέα κλεισίματα και νέες τεχνικές σφράγισης.
Το κριτήριο κρίσης είναι απλό: ένα κόσμημα που παίρνει ως θέμα του ένα στοιχείο σύνδεσης πρέπει να κατασκευάζεται όπως συνδέεται. Τα δαχτυλίδια που εμπλέκονται και τα κομμάτια που συνδυάζονται ανταποκρίνονται σε αυτό το κριτήριο ήδη από τη φάση 2. Η εγκοπή, ίχνος εργαλείου που έγινε μοτίβο, το πληροί κι αυτή. Μένει να δούμε αν οι δύο επόμενες φάσεις, που ανακοινώνονται ως πιο σύνθετες, θα διατηρήσουν αυτή τη συνοχή ανάμεσα στην ιδέα και στην κατασκευή.
Cette publication est également disponible en :
