Η νέα καμπάνια TOM FORD Eyewear Φθινόπωρο-Χειμώνας 2026/27 συνεχίζει μια δουλειά που ξεκίνησε ο Haider Ackermann πάνω στο βλέμμα. Εκεί όπου η πασαρέλα μπορούσε να οργανώσει ολόκληρη τη σιλουέτα, το γυαλί γίνεται εδώ σημείο συγκέντρωσης: πλαισιώνει ένα πρόσωπο, αλλάζει μια στάση και κάνει το αξεσουάρ εργαλείο πορτρέτου.
Ένα λευκό φόντο, παρουσίες
Φωτογραφημένη από τον Stuart Winecoff, η καμπάνια συγκεντρώνει τους Liu Wen, Paolo Grebic, Mila Van Eeten, Aluel Makuach, Scott Barnhill, Benjamin Orlan, Ardi H, Kristen McMenamy, Malick Bodian και Alfredo Ramirez. Τα μοντέλα τοποθετούνται σε λευκό φόντο, χωρίς σκηνικό ούτε αξεσουάρ. Αυτός ο περιορισμός του κάδρου αφήνει στα πρόσωπα, στα ρούχα και στους σκελετούς το βάρος της κατασκευής της εικόνας.
Η επιλογή συνάδει με τον τρόπο με τον οποίο ο Haider Ackermann είχε ήδη μετατοπίσει την γκαρντερόμπα του οίκου στη συλλογή Φθινόπωρο-Χειμώνας 2026 της TOM FORD. Η αυστηρότητα δεν εξαφανίζεται· γίνεται το υπόστρωμα μιας πιο διακριτικής έντασης. Στα γυαλιά, αυτή η ένταση παίζεται στην κλίμακα του περιγράμματος: μια λεπτή γραμμή, ένας περιβάλλων φακός, ένα πλαίσιο που αλλάζει την ανάγνωση του προφίλ.
Ο σκελετός ως γραμμή χαρακτήρα
Ο οίκος ανακοινώνει πολύ λεπτά και περιβάλλοντα γυαλιά ηλίου, καθώς και οπτικούς σκελετούς με ρευστές γεωμετρίες, γενναιόδωρους όγκους και έντονες σιλουέτες. Αυτή η συνύπαρξη τεντωμένων γραμμών και πιο ανοιχτών όγκων αποφεύγει να περιορίσει τη συλλογή σε μία μόνο χειρονομία. Τα γυαλιά δεν επιδιώκουν να εικονογραφήσουν ένα look· προτείνουν διάφορους τρόπους να κρατιέται το πρόσωπο.
Σε αυτό το πεδίο, το γυαλί ηλίου παραμένει ένα αμφίσημο αντικείμενο: προστατεύει, αλλά και κρύβει· δίνει απόσταση, ενώ τραβά την προσοχή σε ό,τι αποκρύπτει. Οι νέες φόρμες της TOM FORD παρατείνουν αυτή την αμφισημία χωρίς να την εξηγούν. Κάνουν ορατή μια πρόθεση σχεδίου και έπειτα αφήνουν στον φορέα να την κάνει στάση.
Μια συνέχεια, όχι ένα σλόγκαν
Η καμπάνια ανακοινώθηκε στο Ντουμπάι στις 17 Σεπτεμβρίου 2026, με μακιγιάζ της Lucy Bridge και χτενίσματα του Tom Wright. Εντάσσεται σε μια εξερεύνηση της αποπλάνησης που συνδέεται ήδη με τη δουλειά του Ackermann για τον οίκο. Το ενδιαφέρον της ωστόσο έγκειται λιγότερο στη λέξη και περισσότερο στον μηχανισμό της: να αφαιρεθεί το σκηνικό για να διαπιστωθεί τι κάνει ένας σκελετός, μόνος του, σε μια παρουσία.
Σε αυτή την κλίμακα, η TOM FORD Eyewear δεν παρουσιάζει το αξεσουάρ ως συμπλήρωμα. Το γυαλί γίνεται μια ελαφριά δομή, τοποθετημένη ανάμεσα στο πρόσωπο και τον κόσμο, που μπορεί τόσο να προσδιορίσει μια ταυτότητα όσο και να την κρατήσει ανοιχτή.
Cette publication est également disponible en :
