Ίδια ποικιλία, ίδια χρονιά, ίδια ωρίμανση, ίδιο ντοζάζ: στα χαρτιά, το Les Vignes Blanches 2020 και το Hardy 2020 θα έπρεπε να μοιάζουν σαν δίδυμα. Δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο. Στο Les Riceys, το Domaine Alexandre Bonnet αποδεικνύει, μέσα από αυτές τις δύο cuvées, ότι λίγες εκατοντάδες μέτρα αρκούν για να αλλάξουν ριζικά το πρόσωπο ενός Pinot Noir.
Η άσκηση μοιάζει με σχεδόν επιστημονική επίδειξη, σπάνια στον κόσμο της σαμπάνιας, όπου οι συνδυασμοί επιδιώκουν συχνότερα να εξομαλύνουν τις διαφορές παρά να τις αναδείξουν. Μεταβάλλοντας μόνο μία παράμετρο, τον αμπελοτόπο, και διατηρώντας ίδια την ποικιλία, τη χρονιά 2020, την ωρίμανση και το ντοζάζ, το Domaine Alexandre Bonnet προσφέρει σε όποιον το επιθυμεί ένα μάθημα συγκριτικής γευσιγνωσίας που διαβάζεται απευθείας στο ποτήρι, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζει κανείς εκ των προτέρων τη θεωρία. Αυτή η επιλογή προϋποθέτει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στην πρώτη ύλη: το να παρουσιάσεις δύο σκόπιμα διαφορετικά κρασιά, αντί να αναζητήσεις την αρμονία ενός μοναδικού συνδυασμού, σημαίνει να αφήσεις το terroir να εκφραστεί χωρίς φίλτρο, ακόμη και όταν παράγει δύο αποτελέσματα που θα μπορούσαν να φαίνονται ανταγωνιστικά στα ράφια.
Ανατολικά του χωριού, το Les Vignes Blanches δίνει ένα κρασί με σάρκα, που το στηρίζει ενέργεια και νότες κίτρινων φρούτων, οι οποίες μεταφράζουν μια γενναιόδωρη έκθεση στον ήλιο. Βόρεια, στον αμπελοτόπο Hardy, το ίδιο Pinot Noir αλλάζει καταχώριση και σχεδιάζεται μέσα από την ένταση, τη φρεσκάδα και μια καθετότητα που οι αμπελουργοί συνδέουν γενικά με δροσερότερα, λιγότερο άμεσα εκτεθειμένα terroirs. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στη σάρκα και την ένταση, ανάμεσα στην ηλιακή ενέργεια και την ορυκτή ευθύτητα, αποτελεί λιγότερο ιεραρχία και περισσότερο πρόσκληση να κατανοήσουμε τι αποτυπώνουν συγκεκριμένα η έκθεση, το υψόμετρο και η φύση των εδαφών σε μία και την ίδια ποικιλία. Η επιλογή των ίδιων των ονομάτων, Les Vignes Blanches και Hardy, παραπέμπει άμεσα στην τοποθεσία από την οποία προέρχεται κάθε cuvée, αγκυροβολώντας εξαρχής τη γευσιγνωσία σε μια συγκεκριμένη γεωγραφία και όχι σε ένα φανταστικό όνομα αποκομμένο από το έδαφος.
Η προσέγγιση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κίνημα της σύγχρονης Σαμπάνιας, όπου όλο και περισσότεροι οίκοι επιλέγουν να αφηγούνται τα terroirs τους μέσα από τον αμπελοτόπο και όχι μόνο μέσα από την υπογραφή της μάρκας, ακόμη και αν αυτό περιπλέκει την εμπορική τους προσφορά για να κερδίσουν σε γεωλογική αναγνωσιμότητα. Ο Benjamin Courant, υπεύθυνος καλλιέργειας του κτήματος, ενσαρκώνει αυτή τη λεπτομερή προσέγγιση ανά αμπελοτόπο, που προϋποθέτει να γνωρίζεις βαθιά κάθε τεμάχιο του Les Riceys ώστε να αντλείς, χρονιά με τη χρονιά, αναγνώσεις τόσο ακριβείς όσο αυτές που προτείνει αυτό το δίπτυχο του 2020. Στο Les Riceys, η δουλειά αυτή αποκτά ιδιαίτερο ανάγλυφο: η ποικιλία των εκθέσεων και των εδαφών του χωριού επιτρέπει μια ποικιλία αναγνώσεων που η σύγκριση ανάμεσα στο Les Vignes Blanches και το Hardy αναδεικνύει με σπάνια σαφήνεια.
Το να παρουσιάσεις δίπλα δίπλα δύο κρασιά τόσο κοντινά στην παραγωγή και τόσο διαφορετικά στην έκφραση ισοδυναμεί, εν τέλει, με το να θέσεις ένα απλό ερώτημα που σπάνια διατυπώνεται τόσο μετωπικά: τι απομένει από την κίνηση του οινοποιού όταν το terroir έχει πει την τελευταία λέξη; Το Domaine Alexandre Bonnet φαίνεται να επέλεξε να απαντήσει όχι θεωρητικά, αλλά αφήνοντας δύο φιάλες δίπλα δίπλα να λύσουν οι ίδιες τη διαμάχη. Το κτήμα παραμένει εξάλλου διαθέσιμο να οργανώσει μια συζήτηση με τον Benjamin Courant γύρω από αυτή την ανάγνωση των terroirs, ένδειξη ότι η προσέγγιση θέλει να είναι εξίσου παιδαγωγική όσο και εμπορική.


Διαβάστε επίσης στο Luxsure: Alexandre Bonnet, τα Coteaux Champenois ή η Σαμπάνια χωρίς αφρό · Τα Coteaux Champenois 2022 του Domaine Alexandre Bonnet, μια ήρεμη ανάγνωση του Pinot… · Boizel Rosé Absolu: η ισορροπία των μεσημβρινών της Σαμπάνιας · Lanson Le Rosé Création: ανατομία ενός συνδυασμού της Σαμπάνιας
Cette publication est également disponible en :
