«I’m a put-on-a-show kind of girl»: η φράση που ανοίγει τον φάκελο τύπου της Vaquera για την άνοιξη-καλοκαίρι 2027 λέει ήδη σχεδόν τα πάντα. Εκείνη που μιλά δεν αρκείται στο να ντύνεται· σκηνοθετεί. Σαράντα ένα εμφανίσεις, ένα κάστινγκ που ανατέθηκε στο πρακτορείο Midland, μια χορογραφία, μια μουσική υπογεγραμμένη από τον Michel Gaubert: η συλλογή παρουσιάζεται ως ένα θέαμα του οποίου τα ρούχα είναι ταυτόχρονα κοστούμια και σκηνικά αντικείμενα.
Η υπηρεσία με επίσημη φορεσιά
Αυτό που εντυπωσιάζει στην ανάγνωση της λίστας των σιλουετών είναι η σύζευξη των ρεπερτορίων που αναλαμβάνει ο οίκος. Από τη μία, η γκαρνταρόμπα της στολής: στρατιωτικό σακάκι, πουκάμισο στολής, σορτς στολής, παντελόνι τζόντπουρς, κοντό τρενς, μπουφάν νταλικιέρη. Από την άλλη, εκείνη της οικιακής υπηρεσίας, σπρωγμένη ως την κυριολεκτική παράθεση, με σκούφο σεφ, κορδέλα μαλλιών καμαριέρας, ποδιά, πλαστρόν σερβιτόρου. Ανάμεσά τους, το ψάθινο καπέλο κανοτιέ, που επαναλαμβάνεται σε πολλά λουκ και στέφει εξίσου ένα φόρεμα με σάλι και αστικά σύνολα.
Υπάρχει εδώ ένας τρόπος να κοιτάξει κανείς την αόρατη εργασία, εκείνη των κουζινών, των ορόφων, των αιθουσών, και να της αποδώσει τιμές πασαρέλας. Το δελτίο τύπου δεν τη σχολιάζει· περιορίζεται να ονομάσει τα κομμάτια. Η αντιπαράθεση όμως μιλά από μόνη της: η ίδια σκηνή υποδέχεται τη γυναίκα που υπηρετεί και εκείνη που δέχεται, και τίποτα δεν υποδεικνύει ποια είναι ποια.
Το μπουντουάρ και ο χορός
Η δεύτερη όψη της συλλογής είναι πιο οικεία. Φορέματα νεγκλιζέ και φορέματα μπέιμπι ντολ, διάφανα σουτιέν, φούστα με διάφανο μπορντούρισμα: το εσώρουχο βγαίνει από την κρεβατοκάμαρα χωρίς να αλλάξει όνομα. Στο άλλο άκρο της επίδειξης, φορέματα χορού, στενά φορέματα με ουρά ψαριού, φορέματα με σούρες και φορέματα με φιόγκους, που φοριούνται με γόβες με τακούνι σφήνα βαφτισμένες «boudoir» και clutch με φιόγκο. Ο φιόγκος είναι άλλωστε το πιο σταθερό μοτίβο: κορδέλα μαλλιών, τοπ, φόρεμα, σουτιέν, clutch.
Αυτή η σύγκρουση του από κάτω και του από πάνω, του ρούχου του ύπνου και της ενδυμασίας υποδοχής, εγκαθιδρύει μια ασάφεια που ο οίκος καλλιεργεί από σεζόν σε σεζόν: πού αρχίζει η σκηνή, πού τελειώνει το παρασκήνιο; Το ότι η συλλογή ανοίγει και κλείνει με το ίδιο σύνολο, κανοτιέ, φόρεμα με σάλι και τακούνι σφήνα boudoir, δίνει στο σύνολο μια μορφή κύκλου, σχεδόν σηκώματος και πτώσης της αυλαίας.
Δύο συνεργασίες, η ίδια παραμόρφωση
Η σεζόν αυτή εισάγει δύο συνεργασίες. Με τη Mykita, η Vaquera επεξεργάζεται εκ νέου δύο κλασικά της αμερικανικής οπτικής, το aviator και το cat-eye, σε επιμηκυμένες, σχεδόν λιωμένες σιλουέτες. Τα μοντέλα, που παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά, ανακοινώνονται για την άνοιξη-καλοκαίρι 2027. Με την Crocs, ο οίκος ξανασχεδιάζει το τσόκαρο που έγινε λατρευτό αντικείμενο μέσα από τη χαρακτηριστική του παραμόρφωση του καθημερινού· το συναντά κανείς στα πόδια ορισμένων λουκ με την ονομασία «Retro Runners».
Και στις δύο περιπτώσεις η κίνηση είναι ίδια: να πάρεις ένα αντικείμενο που όλοι αναγνωρίζουν και να το παραμορφώσεις αρκετά ώστε να πάψει να είναι ουδέτερο. Είναι, κατά βάθος, η μέθοδος ολόκληρης της συλλογής, εφαρμοσμένη στην κλίμακα του αξεσουάρ.









































Μια ομάδα πλήρης
Ο φάκελος τύπου φροντίζει να κατονομάσει όσους έφτιαξαν το θέαμα: styling της Emma Wyman, καλλιτεχνική διεύθυνση της Laura Spence ως senior designer, σκηνογραφία του Christian Feltham, μουσική του Michel Gaubert, χορογραφία του Eric Christison, κομμώσεις της Claire Grech, μακιγιάζ του Daniel Sallstrom, παραγωγή της Western Promises. Ο μακρύς κατάλογος ευχαριστιών περιλαμβάνει τη Fédération de la Haute Couture et de la Mode. Τις δημόσιες σχέσεις με τον Τύπο αναλαμβάνει ο Lucien Pagès. Αυτή η φροντίδα να πιστώνεται ο καθένας, από τους βοηθούς του στούντιο ως τους βοηθούς styling, ανήκει περισσότερο στη λογική ενός θιάσου παρά ενός κλασικού οίκου.
Μένει να φανεί τι θα γίνει στον δρόμο αυτή η γκαρνταρόμπα της καμαριέρας με φόρεμα χορού, του στρατιώτη με νυχτικό. Η Vaquera δεν επιδίωξε ποτέ να ντύσει φρόνιμα· το ερώτημα είναι μάλλον ποιος, την ερχόμενη άνοιξη, θα δεχτεί να ανέβει στη σκηνή που στήνει.
Cette publication est également disponible en :
