Τρία αρώματα, τρία ποτά αναφοράς, αλλά κυρίως τρεις κατονομαζόμενοι αρωματοποιοί. Με το *The Cocktails*, η Kilian Paris βρίσκει το καλύτερο επιχείρημά της στην κατασκευή των φόρμουλων και όχι στη φαντασία του πάρτι: η Calice Becker υπογράφει το *Sparkling Royal*, ο Mathieu Nardin συνθέτει το *Piña Paraíso* και το *Midnight Espresso*.
Η συλλογή, που κυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου 2026, επεκτείνει το *The Liquors*, έδαφος που έχει ήδη εδραιώσει ο Kilian Hennessy γύρω από τα οινοπνευματώδη. Αυτή τη φορά ο Οίκος ενδιαφέρεται όχι για το ακατέργαστο υγρό αλλά για το κοκτέιλ, δηλαδή για μια συνταγή χτισμένη σε στρώσεις. Αυτό ακριβώς κάνει ενδιαφέρουσα τη μετάφραση σε άρωμα.
Το *Sparkling Royal*, εμπνευσμένο από το Kir Royal, είναι το πιο τεταμένο από τα τρία. Η Calice Becker συνδυάζει μαροκινή μέντα, ιταλικό λεμόνι, μια συγχορδία άγριου μαύρου φραγκοστάφυλου και βουλγαρικό τριαντάφυλλο, πριν από μια βάση ψημένου τόνκα της Βραζιλίας και μόσχου. Το διακύβευμα δεν είναι τόσο να αναπαραχθεί κυριολεκτικά ένα ποτήρι όσο να αναδημιουργηθεί η κίνησή του: δροσιά, μαύρο φρούτο, έπειτα βάθος.
Ο Mathieu Nardin παίρνει πιο ηλιόλουστη κατεύθυνση με το *Piña Paraíso*. Ο ανανάς και η εσάνς ρουμιού ανοίγουν τη σύνθεση, ακολουθούν η καρύδα και η φραντζιπάνη, έπειτα η βανίλια Bourbon της Μαδαγασκάρης και το τόνκα της Βραζιλίας. Ο αρωματοποιός παίρνει έτσι τα αναγνωρίσιμα στοιχεία μιας Piña Colada και τα ανακατανέμει σύμφωνα με τη λογική ενός αρώματος.
Το *Midnight Espresso* σπρώχνει τη μεταφορά ακόμη πιο μακριά. Ο καφές Arabica και η εσάνς ρουμιού σχηματίζουν την εναρκτήρια νότα· μια συγχορδία μαύρης σοκολάτας και ένα ψημένο φουντούκι δομούν την καρδιά· η βανίλια Bourbon της Μαδαγασκάρης και το μπενζουίν του Σιάμ κλείνουν τη σύνθεση. Εκεί όπου το storytelling παραπέμπει σε ένα τζαζ κλαμπ της Νέας Υόρκης, η πιο ενδιαφέρουσα τεχνική πραγματικότητα παραμένει αυτή η μετάβαση από το ψημένο ρεπερτόριο στη ρητίνη και τη βανίλια.
Τα τρία άρωμα προσφέρονται σε εβδομήντα πέντε χιλιοστόλιτρα στην τιμή των εκατόν σαράντα πέντε ευρώ. Μοιράζονται λοιπόν την ίδια συσκευασία και το ίδιο επίπεδο τιμής, γεγονός που επιτρέπει να διαβαστεί η τριλογία ως σύνολο και όχι ως τρεις απομονωμένες κυκλοφορίες.
Η Kilian Paris έχει συχνά χρησιμοποιήσει το σύμπαν των οινοπνευματωδών ως πολιτιστική υπογραφή. Το *The Cocktails* δείχνει ότι αυτό το έδαφος μπορεί ακόμη να εξελιχθεί, υπό την προϋπόθεση ότι η αναλογία στηρίζεται σε πραγματικές επιλογές σύνθεσης. Το επόμενο διακύβευμα θα είναι να δούμε αν ο Οίκος θα συνεχίσει να εξερευνά τη μιξολογία ως οσφρητική μέθοδο ή αν αυτή η τριλογία θα μείνει μια μεμονωμένη άσκηση γύρω από άμεσα αναγνωρίσιμες αναφορές.
Cette publication est également disponible en :
