Στο Κάπρι, η πραγματική πολυτέλεια είναι ίσως πλέον ζήτημα ρυθμού. Ενώ το νησί παραμένει συνδεδεμένο με την κοινωνική ταχύτητα της Πιατσέτα και τις πιο προβεβλημένες παραθαλάσσιες διαδρομές, το Jumeirah Capri Palace υπερασπίζεται μια άλλη ανάγνωση της διαμονής: μια ανακάλυψη με τα πόδια, πιο αργή, πιο σιωπηλή, σχεδόν διορθωτική.
Η ιδέα κάθε άλλο παρά δευτερεύουσα είναι. Ανταποκρίνεται σε μια βαθιά εξέλιξη του ταξιδιού υψηλών προδιαγραφών: την αναζήτηση εμπειριών που δεν αρκούνται πια στη συσσώρευση ενδείξεων μοναδικότητας, αλλά επαναφέρουν την ποιότητα της σχέσης με τον τόπο. Από το Ανακάπρι, το ξενοδοχείο παρουσιάζεται ως αφετηρία για ένα νησί λιγότερο κορεσμένο από εικόνες. Η τοποθέτηση είναι εύστοχη, επειδή στηρίζεται σε πραγματική γεωγραφία.
Η Via dei Fortini, μήκους σχεδόν έξι χιλιομέτρων ανάμεσα στην Πούντα Καρένα και τη Γαλάζια Σπηλιά, αποκαλύπτει ένα πιο τραχύ παράκτιο Κάπρι, με παρατηρητήρια και διακριτικούς όρμους. Η Φοινικική Σκάλα, με τα 921 σκαλοπάτια της, επαναφέρει από την πλευρά της μια σωματική και ιστορική σχέση με το νησί. Το Μόντε Σολάρο και το μονοπάτι Πιτσολούνγκο προεκτείνουν την εμπειρία μέσα από το πανόραμα, χωρίς να την υποτάσσουν εξ ολοκλήρου στο θέαμα του σημείου θέασης.
Αυτό που κάνει το σύνολο πιο ενδιαφέρον είναι ότι η αφήγηση δεν σταματά στο τοπίο. Το Ανακάπρι γίνεται εδώ πολιτιστική αντίστιξη: εργαστήρια τεχνιτών, Villa San Michele, η εκκλησία San Michele και το δάπεδό της από μαγιόλικα, αποτελούμενο από περισσότερα από 1.500 πλακάκια ζωγραφισμένα στο χέρι. Το νησί αποκαλύπτεται έτσι ως ένα πλέγμα χειρονομιών, όχι μόνο ως καρτ ποστάλ. Για ένα ξενοδοχείο αυτής της κατηγορίας, αυτός ο επιμελητικός προσανατολισμός είναι πιο ουσιαστικός από μια απλή υπόσχεση αποσύνδεσης.
Η συνέχεια στο Capri Medical Spa, και ειδικότερα στο πρόγραμμα Leg School του καθηγητή Francesco Canonaco, ολοκληρώνει έξυπνα την πρόταση. Το περπάτημα δεν είναι πια απλώς δραστηριότητα· γίνεται τρόπος να βιώσει κανείς τον τόπο και έπειτα να ανακτήσει μια κατάσταση ευεξίας. Η διαμονή οργανώνεται έτσι ως μια συνεκτική ακολουθία, από το μονοπάτι στη φροντίδα.
Γιατί έχει σημασία αυτό το θέμα τώρα; Επειδή οι εμβληματικοί προορισμοί πρέπει να μάθουν να προστατεύονται από τη δική τους υπερέκθεση. Το Κάπρι είναι ένας από αυτούς. Το να ξαναδώσουμε αξία στο βήμα, στη μετρημένη προσπάθεια και στην παράκαμψη προς τη χειροτεχνία σημαίνει να επαναφέρουμε τη σπανιότητα εκεί όπου η εικόνα έμοιαζε να έχει καταναλώσει τα πάντα.
Cette publication est également disponible en :
