Για την άνοιξη-καλοκαίρι 2027, που παρουσιάστηκε στις 2 Οκτωβρίου στο Dojo de Paris, ο οίκος Issey Miyake συνδέει τη Wacoal με μια σειρά που παγώνει μια κίνηση ντραπέ σε ψεκασμένη ρητίνη. Είναι το πιο τεχνικό κομμάτι της συλλογής.
Figure of Ma, η συλλογή του Satoshi Kondo, περιστρέφεται γύρω από έναν χώρο: αυτόν που γεννιέται ανάμεσα στο ύφασμα και το σώμα. Σχεδόν τα πάντα εκεί είναι αέρας, πτυχή, φούσκωμα, διαφάνεια. Cocoon Body παίρνει την αντίθετη θέση, αφού είναι η μόνη σειρά όπου ό,τι περιβάλλει το σώμα έχει στερεωθεί.
Η διαδικασία διαβάζεται σε τέσσερις χρόνους. Κομμάτια υφάσματος, ακόμη υγρά, ντραπαρίστηκαν αρχικά πάνω σε μανεκέν. Το ντραπέ αυτό σαρώθηκε στη συνέχεια σε 3D και μεταφέρθηκε σε καλούπι που αναπαράγει ταυτόχρονα το μπούστο και το ύφασμα μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Το καλούπι στερεώνεται σε ρομποτικό βραχίονα, κάτω από μια διάταξη που ψεκάζει λιωμένη ρητίνη: η αρχή θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο ο μεταξοσκώληκας υφαίνει το κουκούλι του. Το ένδυμα είναι αυτό που επικάθεται στο καλούπι.
Η τεχνική προέρχεται από τη Wacoal, ιαπωνικό οίκο εσωρούχων. Ονομάζεται Melooop, αναπτύχθηκε το 2020 και χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την παραγωγή κυπέλλων σουτιέν. Βασίζεται στη μέθοδο melt-blowing: κόκκοι ρητίνης λιώνουν, εξωθούνται από ακροφύσια και στη συνέχεια εκτείνονται από ρεύμα ζεστού αέρα σε υπέρλεπτες ίνες που συντήκονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μη υφαντό, χωρίς κόλλα. Ο ρομποτικός βραχίονας, προγραμματισμένος να κινείται με ακρίβεια, ρυθμίζει το σχήμα, το πάχος και την ελαστικότητα του κομματιού. Στο Cocoon Body το υλικό περιέχει 60 % κόκκους φυτικής προέλευσης. Η Wacoal αναφέρει επίσης ότι τα κομμάτια που περισσεύουν και τα πλεονάσματα αυτής της διαδικασίας μπορούν να μετατραπούν ξανά σε πρώτη ύλη, κάτι που επιτρέπει παραγωγή χωρίς απόβλητα. Το τελευταίο αυτό σημείο αποτελεί δήλωση της εταιρείας και το υλικό δεν εξετάστηκε εδώ.
Να τι μετατοπίζει αυτή η διαδικασία. Το ντραπέ είναι μια κίνηση: γίνεται και μετά πέφτει. Εδώ η κίνηση αυτή αποτυπώθηκε όπως την έκανε ο δημιουργός πάνω σε βρεγμένο ύφασμα και στη συνέχεια διατηρήθηκε σε σκληρή μορφή. Το ένδυμα κρατά τη μνήμη του αρχικού ντραπαρίσματος. Το ύφασμα χρησίμευσε ως πατρόν για το καλούπι και το καλούπι έγινε το ένδυμα που αντικαθιστά αυτό το ύφασμα. Το όριο ανάμεσα στο μπούστο και το ύφασμα θολώνει, αφού το κομμάτι αναπαράγει ταυτόχρονα το ανάγλυφο του κορμού και τις πτυχές που είχαν τοποθετηθεί πάνω του.
Το κριτήριο κρίσης είναι επομένως αυτό της ίδιας της συλλογής. Figure of Ma υπόσχεται ένα ένδυμα που κυματίζει στο περπάτημα και αναπηδά στο τρέξιμο. Cocoon Body ανακοινώνεται ότι τίθεται σε κίνηση σαν να αναπνέει μαζί με το άτομο που το φορά. Μένει να φανεί, πάνω σε ένα σώμα που κινείται, αν μια ρητίνη που έχει καλουπωθεί τηρεί αυτή την υπόσχεση. Το βάρος, η ευελιξία και η αντοχή στον χρόνο δεν τεκμηριώνονται.
Cette publication est également disponible en :
