Υπάρχουν ρολόγια που τα φοράμε. Και υπάρχουν και άλλα που τα φυλάσσουμε. Το Vacheron Constantin Traditionnelle Twin Beat Quantième Perpétuel ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία — όχι λόγω του βάρους του σε λευκόχρυσο, ούτε λόγω της σοβαρότητας του σκελετωμένου καντράν του, αλλά λόγω μιας ιδέας που το γενεύικο εργαστήριο μόλις έχει βελτιώσει για μια δεύτερη έκδοση: εκείνη ενός μηχανισμού που ποτέ δεν κοιμάται πραγματικά.
Η αρχή του Twin Beat, που εμφανίστηκε το 2019, παραμένει μία από τις πιο ριζοσπαστικά έξυπνες προτάσεις της σύγχρονης ωρολογοποιίας. Το καλίμπρο 3610 QP/2 ταλαντώνεται στα 5 Hz όταν το ρολόι φοριέται στον καρπό — υψηλή συχνότητα, μέγιστη ακρίβεια. Τοποθετημένο στη θήκη του, μεταβαίνει αθόρυβα σε συχνότητα 1,2 Hz, εξοικονομώντας ενέργεια και παρατείνοντας την αυτονομία έως και τις εβδομήντα ημέρες. Εβδομήντα ημέρες κατά τις οποίες το αιώνιο ημερολόγιο συνεχίζει τον αόρατο υπολογισμό των ημερών, των μηνών, των δίσεκτων ετών και των επερχόμενων αιώνων.
Αυτό που δεν λέει το δελτίο τύπου — και που ωστόσο αποκαλύπτει αυτή η λογική — είναι ότι η Vacheron Constantin επανεφευρίσκει εδώ τη σχέση ανάμεσα στο αντικείμενο και τον κάτοχό του. Ένα παραδοσιακό μηχανικό ρολόι επιβάλλει ένα τελετουργικό: κουρδίζεται, φοριέται, ζει από τη θερμότητα του καρπού. Το να σταματήσεις να το φοράς σημαίνει να το σταματήσεις, να χαλάσεις το αιώνιο ημερολόγιο, να χάσεις την ημερομηνία. Το Twin Beat, αντίθετα, σας παραχωρεί το δικαίωμα στην «απιστία». Μπορείτε να το ξεχάσετε για δύο μήνες σε ένα χρηματοκιβώτιο και να το ξαναβρείτε στην ακριβή ώρα, στη σωστή ημέρα, στο σωστό έτος. Θα σας έχει περιμένει.
Αυτή η δεύτερη έκδοση βελτιώνει την αισθητική έκφραση της ιδέας. Το κάσα των 42 mm από λευκόχρυσο 950 διατηρεί τις αναλογίες της σειράς Traditionnelle, όμως το σύγχρονο σκελετωμένο καντράν ξεφεύγει από τη βαρύτητα του προηγούμενου μοντέλου: οι διάτρητες γέφυρες αποκαλύπτουν τον μηχανισμό με μια ελαφρότητα που δεν θα περίμενε κανείς να βρει σε ένα τόσο περίπλοκο κομμάτι. Τέσσερις μεγάλες πολυπλοκότητες συνυπάρχουν — αιώνιο ημερολόγιο, φάσεις σελήνης, δίαξονική ένδειξη αυτονομίας — χωρίς ποτέ να επιβαρύνουν το βλέμμα.
Η αυτονομία, ακριβώς. Οι εβδομήντα ημέρες αντιπροσωπεύουν ένα σχεδόν αφηρημένο μέγεθος στη μηχανική ωρολογοποιία, όπου ήδη οι δέκα ημέρες συνιστούν ένα κατόρθωμα. Εδώ, πρόκειται λιγότερο για κατόρθωμα πολυπλοκότητας και περισσότερο για μια φιλοσοφία κατοχής: το ρολόι πρέπει να ανήκει σε όσους έχουν περισσότερα από ένα, που ταξιδεύουν, που εναλλάσσουν, που δεν φορούν πάντα το ίδιο. Τους υπόσχεται ότι θα είναι πάντα εκεί, στη σωστή ώρα, ακόμη κι αν έχει παραμεληθεί. Ένα σύμφωνο πίστης που ανέχεται την απουσία.
Η Vacheron Constantin, που ιδρύθηκε το 1755, είναι το αρχαιότερο εργαστήριο ωρολογοποιίας σε αδιάλειπτη δραστηριότητα. Αυτό επιβάλλει μια ορισμένη ευθύνη απέναντι στην ίδια την ιδέα της κληρονομιάς. Το Twin Beat Quantième Perpétuel, με την αυτονομία των δύο μηνών του, επανεφευρίσκει αυτή την κληρονομιά: ένα ρολόι που θα διασχίσει τις δεκαετίες χωρίς ποτέ να σταματήσει, που θα γνωρίζει το ημερολόγιο του αύριο με την ίδια ακρίβεια που γνωρίζει εκείνο του σήμερα. Τουλάχιστον έως το 2100, ημερομηνία κατά την οποία η γρηγοριανή εξαίρεση θα πρέπει να διορθωθεί με το χέρι. Μια ποιητική αναστροφή: είναι η μηχανή που περιμένει υπομονετικά τον άνθρωπο να ευαρεστηθεί να τη διορθώσει.
Υπάρχει σε αυτό το κομμάτι κάτι που η υψηλή ωρολογοποιία σπάνια καταφέρνει να διατυπώσει με τόση κομψότητα: η συνείδηση του μακρού χρόνου. Όχι ο χρόνος του ρολογιού που φοριέται, αλλά ο χρόνος του ρολογιού που φυλάσσεται, μεταβιβάζεται, ξαναβρίσκεται. Το Twin Beat χτυπά σε δύο ταχύτητες γιατί ο ίδιος ο χρόνος δεν κυλά παντού με τον ίδιο ρυθμό.
Cette publication est également disponible en :
