Για την άνοιξη-καλοκαίρι 2027, ο Weinsanto δεν επιλέγει ένα θέμα αλλά μια δήλωση: Audace. Ζέβρα, λεοπάρδαλη, ερπετό: η συλλογή παρελαύνει ένα βεστιάριο ζώων που υπερτίθεται, μεταμορφώνεται και αποκτά ανάγλυφο, χωρίς ποτέ να καταφεύγει στο δέρμα ζώου.
Μια λέξη που ηχεί σαν δήλωση
Ορισμένες συλλογές ανακοινώνονται με μια έμπνευση, άλλες με έναν τόπο. Εκείνη του Weinsanto για την άνοιξη-καλοκαίρι 2027 ανακοινώνεται με μια λέξη, «Audace», και με τρεις φράσεις που δίνουν τις οδηγίες χρήσης της: το θάρρος να σε βλέπουν, το θάρρος να σε επιθυμούν, το θάρρος να μη ζητάς ποτέ συγγνώμη που καταλαμβάνεις χώρο.
Η γυναίκα Weinsanto, σύμφωνα με το δελτίο τύπου, εμφανίζεται άγρια, αισθησιακή και ελεύθερη. Αγκαλιάζει το χρώμα, τον όγκο και την υπερβολή, με εκείνη την ελαφρότητα που, όπως λέγεται, ανήκει αποκλειστικά στον Οίκο. Ο τόνος είναι δοσμένος: δεν πρόκειται για μια γκαρνταρόμπα που ζητά άδεια.
Ένα βεστιάριο ζώων που υπερτίθεται
Το νήμα που διατρέχει τη συλλογή είναι ζωώδες. Ζέβρα, λεοπάρδαλη, ερπετό: τα prints συναντιούνται, υπερτίθενται και μεταμορφώνονται από σιλουέτα σε σιλουέτα. Η πούλια, υλικό της γιορτής par excellence, ντύνεται λεοπάρδαλη, και ορισμένα μοτίβα αποκτούν ανάγλυφο και όγκο.
Αυτή η προτίμηση για την υπέρθεση λέει ίσως περισσότερα από την απλή κλιμάκωση. Ένα animal print είναι συνήθως μια επιφάνεια· εδώ γίνεται ένα υλικό που στοιβάζεται και μετασχηματίζεται, σαν το μοτίβο να έπαυε να είναι διακόσμηση για να γίνει ένα αυτοτελές ένδυμα.
Θα παρατηρήσει κανείς την απουσία ιεραρχίας ανάμεσα στα ζώα που αναφέρονται. Η ζέβρα, η λεοπάρδαλη και το ερπετό δεν διαδέχονται το ένα το άλλο ανά οικογένεια ή ανά κομμάτι: διασταυρώνονται πάνω στην ίδια σιλουέτα. Αυτή η σύγκρουση, περισσότερο από ένα ακόμη ζωικό θέμα, δίνει στη συλλογή τον χαρακτήρα της και κάνει τη λέξη Audace λιγότερο αφηρημένη απ’ ό,τι φαίνεται.
Το σώμα ως γλυπτό
Στα κομμάτια υψηλής ραπτικής η ιδέα ριζοσπαστικοποιείται. Το σώμα γίνεται εκεί γλυπτό. Το δελτίο τύπου περιγράφει ένα φόρεμα δεύτερο δέρμα από τρίχα αλόγου, με ερπετοειδή όψη, καλυμμένο με ένα ολογραφικό ζωικό μοτίβο τυπωμένο σε τρεις διαστάσεις. Το μοτίβο αυτό αναπτύχθηκε με την Teintures de France, που του δίνουν ανάγλυφο, κίνηση και βάθος.
Η κορσεδοποιία, από την πλευρά της, δομεί πιο γραφικές και αισθησιακές φόρμες. Ανάμεσα στην τρίχα αλόγου που εφαρμόζει και στον κορσέ που αρχιτεκτονεί, η συλλογή προχωρά σε μια στενή γραμμή: εκείνη όπου ο περιορισμός γίνεται επιλογή και όπου η δομή υπηρετεί την ελευθερία αντί να την περιορίζει.
Η συλλογή φέρει επίσης μια βούληση που το δελτίο τύπου διατυπώνει απλά: να δείξει ότι το ζωικό φαντασιακό μπορεί να υπάρξει χωρίς να καταφεύγει στο δέρμα ζώου. Η ολογραφική λεοπάρδαλη, το ερπετό από τρίχα αλόγου, η πούλια με κηλίδες είναι η υλική απόδειξή του. Αξίζει να κρατήσουμε ότι ένας από τους παλαιότερους κώδικες της πολυτέλειας, η γούνα και το εξωτικό δέρμα, βρίσκει εδώ μια μετάφραση που δεν χρωστά τίποτα στο ζώο.
Η μόδα γίνεται θέαμα
Όπως πάντα στον Weinsanto, η μόδα γίνεται θέαμα. Η La Grande Dame επιστρέφει στη μιντιακή σκηνή και ανοίγει την επίδειξη, συνοδευόμενη από τη Lady, τον σκύλο του Victor Weinsanto. Το δελτίο τύπου βλέπει σε αυτό τον τόνο ενός σόου όπου το glamour, το χιούμορ και η θεατρικότητα απαντούν το ένα στο άλλο.
Η λεπτομέρεια είναι απολαυστική: το άνοιγμα μιας επίδειξης που ανατίθεται σε έναν σκύλο, δίπλα σε μια προσωπικότητα του θεάματος, θυμίζει ότι η υπερβολή μπορεί να είναι μορφή ευγένειας. Το χρώμα εκρήγνυται, οι κώδικες θολώνουν, τίποτα δεν αναζητά τη διακριτικότητα.
Μια επιστολή ευχαριστίας
Πίσω από την εκκεντρικότητα, η συλλογή διαβάζεται και ως επιστολή. Το Audace παρουσιάζεται ως ευχαριστία προς την κοινότητα LGBTQIA+, στην καρδιά του σύμπαντος του Victor Weinsanto, μια κοινότητα που έκανε την εμφάνιση γλώσσα, τη διαφορά δύναμη και την υπερβολή ελευθερία.
Η φράση που κλείνει το δελτίο τύπου είναι ίσως η πιο καθαρή: εδώ, το να είσαι ο εαυτός σου δεν είναι ανάληψη ρίσκου, είναι ανάληψη εξουσίας. Μένει να δούμε τι θα κάνει η άνοιξη του 2027 με αυτό στον δρόμο, εκεί όπου το θάρρος παύει να είναι λέξη συλλογής για να ξαναγίνει καθημερινή απόφαση.
Cette publication est également disponible en :
