Θεματοφύλακας της τεχνογνωσίας στα δερμάτινα είδη από το 1872, ο οίκος χτίζει τη νέα του σειρά γύρω από μια εξ ολοκλήρου χειροποίητη διαδικασία και όχι μια πρωτόγνωρη σιλουέτα.
Η χειρονομία πριν από τη μορφή
Από το 1872, τα δερμάτινα είδη κατέχουν ουσιαστική θέση στην ιστορία της S.T. Dupont. Με τη Le Grand Atelier, ο οίκος τιμά αυτή την τεχνογνωσία μέσα από μια συλλογή από δέρμα πλήρους κόκκου με ανάγλυφο μοτίβο κροκοδείλου. Στον πυρήνα της βρίσκεται η τέχνη της πατίνας, που εκτελείται εξ ολοκλήρου στο χέρι: χρωστικές και κεριά εφαρμόζονται διαδοχικά, ώστε να αναδειχθεί το βάθος του δέρματος και να δημιουργηθούν αποχρώσεις και αντανακλάσεις μοναδικές για κάθε κομμάτι. Έτσι, θεωρητικά, κανένα αντίτυπο δεν είναι απολύτως ίδιο με κάποιο άλλο.
Η επιλογή να προβληθεί μια τεχνική αντί για μια νέα σιλουέτα τσάντας ή χαρτοφύλακα τοποθετεί τη συλλογή σε διαφορετική λογική από τη συνήθη εποχική ανανέωση των πολυτελών δερμάτινων ειδών: εδώ, το νέο βρίσκεται στο υλικό και στην επεξεργασία του, όχι στη μορφή των ίδιων των αντικειμένων.
Τρεις αποχρώσεις, δομημένο σχέδιο
Η συλλογή κυκλοφορεί σε Smoky Black, Navy Blue και Havana Brown, με μοντέρνο και μινιμαλιστικό σχεδιασμό: δομημένες κοπές, λοξές γραμμές και λεπτομέρειες σε σχήμα V δίνουν χαρακτήρα στο σύνολο, ενώ ο χαρτοφύλακας ξεχωρίζει με ένα κούμπωμα εμπνευσμένο από πόρτες χρηματοκιβωτίων, με την ονομασία «Vault Lock». Μια λειτουργική όσο και αισθητική αναφορά στον κόσμο της ασφάλειας και της αξίας, συνεπής με την τοποθέτηση του οίκου γύρω από την κληρονομιά του.
Μια καμπάνια, ένα πρόσωπο
Για να συνοδεύσει αυτό το νέο κεφάλαιο, η S.T. Dupont επέλεξε τον καλλιτέχνη και μουσικό Pacôme Denim ως πρόσωπο της καμπάνιας της. Κινηματογραφημένος σε ένα νυχτερινό Παρίσι με ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, στο τιμόνι ενός vintage αυτοκινήτου που διασχίζει την πρωτεύουσα στον ρυθμό των φώτων της πόλης, ενσαρκώνει ένα ύφος ανάμεσα στην εκλέπτυνση και την ενέργεια του ροκ εν ρολ. Ένα ύφος που απηχεί τις βαθιές αποχρώσεις της πατίνας περισσότερο από μια κλασική και στατική εικόνα, συχνά συνδεδεμένη με τα ανδρικά δερμάτινα είδη υψηλής κατηγορίας.
Τι δεν τεκμηριώνει ακόμη η πατίνα
Το δελτίο Τύπου αναδεικνύει τη χειροποίητη πατίνα σε κεντρική καλλιτεχνική πράξη της συλλογής, χωρίς όμως να διευκρινίζει ποιο εργαστήριο την εκτελεί, πόσες ώρες χρειάζεται κάθε κομμάτι, ούτε καν κάποιο εύρος τιμών για την τσάντα ή τον χαρτοφύλακα. Το επιχείρημα της τεχνογνωσίας παραμένει λοιπόν περισσότερο διακήρυξη παρά τεκμηρίωση με επαληθεύσιμα στοιχεία, μια επιφύλαξη που αξίζει να σημειωθεί για μια συλλογή με κύριο εμπορικό επιχείρημα τη χειροτεχνική κατασκευή.
Μια ακόμη αποκαλυπτική επιλογή: ο οίκος χρησιμοποιεί δέρμα πλήρους κόκκου με ανάγλυφο μοτίβο κροκοδείλου αντί για αυθεντικό εξωτικό δέρμα. Η απόφαση παρακάμπτει τις συζητήσεις για την ιχνηλασιμότητα και την ευζωία των ζώων που αφορούν ειδικά τα εξωτικά δέρματα, ενώ συνεχίζει να παραπέμπει σε αυτά οπτικά. Ένας συμβιβασμός αρκετά αντιπροσωπευτικός των ισορροπιών που καλούνται σήμερα να επιτύχουν τα πολυτελή δερμάτινα είδη ανάμεσα στην αισθητική κληρονομιά και τις σύγχρονες απαιτήσεις.
Η πατίνα ως επιχείρημα διαφοροποίησης
Σε μια αγορά ανδρικών δερμάτινων ειδών όπου οι περισσότεροι οίκοι επικοινωνούν πρώτα τη μορφή και τη λειτουργία των τσαντών τους, η επιλογή της S.T. Dupont να τοποθετήσει την τεχνική της πατίνας στο κέντρο του λόγου της αποτελεί ένα ιδιαίτερο επικοινωνιακό στοίχημα. Βρίσκεται πιο κοντά στους κώδικες της ωρολογοποιίας ή της υψηλής ραπτικής, όπου η χειροτεχνική πράξη γίνεται αυτοτελές επιχείρημα πώλησης.
Αυτή η τοποθέτηση συνδέεται και με την ιστορία του οίκου, γνωστού για τους αναπτήρες και τις πένες του με λάκα, όπου το χειροποίητο φινίρισμα μετρούσε πάντα όσο και η λειτουργία του αντικειμένου. Μια συνοχή ταυτότητας που η Le Grand Atelier φαίνεται να επιδιώκει να επεκτείνει στα δερμάτινα είδη.
Παραμένει όμως αδιευκρίνιστο αν η Le Grand Atelier θα είναι μόνιμη συλλογή καταλόγου ή σειρά περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Μια πληροφορία που, ωστόσο, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο ένας υποψήφιος αγοραστής θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή τη νέα πρόταση.
Cette publication est également disponible en :
