Διαμάντια και χρωματιστές πέτρες, χρυσός και πλατίνα: οι νέες δημιουργίες υψηλής κοσμηματοποιίας της Bucherer Fine Jewellery αντλούν από δύο μορφές φορτισμένες με ιστορία, το δαχτυλίδι cocktail και το δαχτυλίδι Toi & Moi. Δύο αρχέτυπα που γεννήθηκαν, και τα δύο, από μια χειρονομία πρόκλησης και όχι από απλή φροντίδα για τον στολισμό.
Συχνά ξεχνάμε, καθώς θαυμάζουμε ένα δαχτυλίδι cocktail κάτω από το τζάμι μιας βιτρίνας υψηλής κοσμηματοποιίας, ότι δεν υπήρξε πάντα κόσμημα επίσημων βραδιών. Υπήρξε πρώτα μια χειρονομία αντίστασης. Στην Αμερική της Ποτοαπαγόρευσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1920, οι γυναίκες που σύχναζαν στα παράνομα cocktail parties, οργανωμένα στο περιθώριο του νόμου, άρχισαν να φορούν δαχτυλίδια εσκεμμένα εντυπωσιακά, δυσανάλογα, σχεδόν προκλητικά — ένας τρόπος να διεκδικήσουν, σε έναν χώρο όπου και μόνη η παρουσία τους συνιστούσε ήδη παράβαση, μια ελευθερία που δεν ζητούσε την άδεια κανενός. Έναν αιώνα αργότερα, η Bucherer Fine Jewellery ξαναφέρνει τη μορφή στη νέα της συλλογή υψηλής κοσμηματοποιίας, όπου διαμάντια και χρωματιστές πέτρες κοσμούν στηρίγματα από χρυσό και πλατίνα, διαμορφωμένα ώστε να συλλαμβάνουν το φως όσο και το βλέμμα.
Ο οίκος παρουσιάζει επίσης νέα κομμάτια στη συλλογή του Classics Soirée, όπου η λιτότητα της χειρονομίας — μια γραμμή, μια πέτρα, ένα στήριγμα που αρνείται την υπερβολή — συνυπάρχει με δαχτυλίδια Toi & Moi, των οποίων το συμβολικό φορτίο είναι κι αυτό αρχαιότερο απ’ όσο φαίνεται. Η αρχή του Toi et Moi, δύο πέτρες δίπλα δίπλα αντί για μία κεντρική, ανάγεται ιστορικά στο δαχτυλίδι αρραβώνων που προσέφερε ο Ναπολέων Βοναπάρτης στην Ιωσηφίνα ντε Μπωαρνέ το 1796, συνδυάζοντας ένα διαμάντι με ένα ζαφείρι. Το κόσμημα δεν τιμά ένα άτομο αλλά μια σχέση, μια αποδεκτή δυαδικότητα αντί για ιεραρχία ανάμεσα σε δύο στοιχεία. Πρόκειται για ένα ακριβές, σχεδόν γραμματικό λεξιλόγιο, που η σύγχρονη υψηλή κοσμηματοποιία εξακολουθεί να παραθέτει χωρίς να υπενθυμίζει πάντα την προέλευσή του.
Αυτό που αποκαλύπτει η συγκεκριμένη εκδοτική επιλογή της Bucherer Fine Jewellery είναι μια τάση που ξεπερνά τον ίδιο τον οίκο: η σημερινή υψηλή κοσμηματοποιία φαίνεται λιγότερο απασχολημένη με την επινόηση πρωτόγνωρων μορφών και περισσότερο με την επανενεργοποίηση αρχετύπων ήδη φορτισμένων με νόημα, ποντάροντας στην άμεση αναγνώριση της ιστορίας τους και όχι μόνο στη μορφολογική καινοτομία. Το δαχτυλίδι cocktail και το δαχτυλίδι Toi & Moi έχουν ένα κοινό σημείο που σπάνια επισημαίνεται: και τα δύο γεννήθηκαν στο περιθώριο του κλασικού κοσμηματοπωλικού πρωτοκόλλου, το ένα ως πράξη κοινωνικής πρόκλησης, το άλλο ως σύμβολο ενός δεσμού που αρνείται τη μοναξιά μιας μοναδικής πέτρας. Το να τα ξαναπαρουσιάσει κανείς σήμερα, σε ένα λεξιλόγιο διαμαντιών και χρωματιστών πετρών σε χρυσό και πλατίνα, ισοδυναμεί με διακριτική επίκληση αυτής της μνήμης μιας υπόκωφης ανταρσίας κάτω από μια άψογα λειασμένη εμφάνιση.
Πρέπει να πούμε ότι ο οίκος Bucherer, που ιδρύθηκε το 1888 στη Λουκέρνη, έχτισε τη φήμη του λιγότερο στην επινόηση πρωτόγνωρων μορφών και περισσότερο σε μια υπομονετική γνώση της πέτρας και του μετάλλου, που συνδεόταν για καιρό κυρίως με τον ρόλο του ως μεγάλου διανομέα ωρολογίων στην Ελβετία. Η ανάπτυξη μιας δικής του γραμμής υψηλής κοσμηματοποιίας, απαλλαγμένης από αυτή την ταυτότητα του μεταπωλητή, μοιάζει με ένα διαφορετικό στοίχημα: να αποδείξει ότι ένας οίκος μπορεί να κληρονομήσει μια τεχνογνωσία σε τοποθέτηση και επιλογή πετρών χωρίς να χρειάζεται να τη διαλαλεί, στηριζόμενος στην ορθότητα των αναλογιών και όχι σε μια θορυβώδη εφευρετικότητα. Οι novelties που ανακοινώθηκαν αυτόν τον μήνα, ανάμεσα σε cocktail rings και Toi & Moi, εντάσσονται σε αυτή τη διακριτική συνέχεια.
Υπάρχει, σε αυτόν τον τρόπο άντλησης από τα αρχαιότερα στρώματα του κοσμήματος αντί για τις τάσεις της τελευταίας σεζόν, μια μορφή στοιχήματος: ότι μια σημερινή πελάτισσα αναγνωρίζει, έστω ασυνείδητα, το αφηγηματικό φορτίο ενός αντικειμένου, και επιλέγει το δαχτυλίδι της λιγότερο για την ομορφιά του και περισσότερο για την ιστορία που εξακολουθεί σιωπηλά να αφηγείται. Μένει να δούμε για πόσο καιρό μια πέτρα μπορεί να κουβαλά μια μνήμη προτού αυτή σβήσει πίσω από τη λάμψη της.
Cette publication est également disponible en :
