Έχτισε το κοινό της — πάνω από 150.000 συνολικούς ακολούθους στο Instagram και στο TikTok — αποδομώντας, βίντεο με το βίντεο, μια βιομηχανία μόδας που θεωρεί ότι έχει γίνει κενή και άπληστη. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, η κριτικός Dita κυκλοφορεί το Démodé από τις εκδόσεις Hugo Doc: τη γραπτή προέκταση ενός θυμού που μέχρι τώρα κινηματογραφούνταν σε λίγα δευτερόλεπτα.
Υπάρχει κάτι αντίθετο στο ρεύμα στη μετάβαση της Dita από τη σύντομη φόρμα στο βιβλίο. Η φήμη της οφείλεται σε ιογενή, σκληρά και αστεία βίντεο, φτιαγμένα στα μέτρα του αλγορίθμου και της γρήγορης κύλισης — ακριβώς τη φόρμα που κατηγορεί, στο βάθος, ότι άδειασε τη μόδα από την κριτική της ουσία. Η έκδοση ενός βιβλίου, τον Σεπτέμβριο του 2026 από τις εκδόσεις Hugo Doc, είναι επομένως και μια επιλογή ρυθμού: ενός κειμένου που δεν μπορεί να «κυλήσει» με το δάχτυλο, που επιβάλλει μια παύση ακριβώς εκεί όπου η βιομηχανία που παρατηρεί έχει μάθει να μη σταματά πια σε τίποτα.
Ο τίτλος, Démodé — «ξεπερασμένο», «εκτός μόδας» —, λειτουργεί ως μια εσκεμμένη διπλή σημασία. Δηλώνει ταυτόχρονα αυτό που η σύγχρονη μόδα θα είχε χάσει — μια ικανότητα να σκέφτεται, αντί απλώς να παράγει θόρυβο — και τη θέση που η ίδια η Dita καταλαμβάνει εκούσια, αυτή μιας φωνής που αρνείται τα καθιερωμένα στοιχεία λόγου για να επιστρέψει σε μια παλαιότερη απαίτηση. Η θέση της, όπως προκύπτει από το προωθητικό υλικό του βιβλίου, δεν είναι νοσταλγική εκ προοιμίου: υπενθυμίζει ότι η μόδα υπήρξε επί μακρόν ένας σημαντικός τομέας καλλιτεχνικής έκφρασης, ικανός να προηγείται και να ενισχύει τις μεγάλες κοινωνικές ανατροπές, προτού γίνει, κατά τη γνώμη της, μια βιομηχανία περισσότερο απασχολημένη με τη δημιουργία προσοχής παρά με τη σκέψη γύρω από την ανανέωση του ρούχου.
Για να τεκμηριώσει αυτή τη διαπίστωση, η Dita επικαλείται μια γενεαλογία πρωτοπόρων που, ο καθένας με τον τρόπο του, επέβαλαν ένα όραμα αντί να ακολουθήσουν μια τάση: Vivienne Westwood, Azzedine Alaïa, Alexander McQueen, Rei Kawakubo. Η επιλογή αυτών των ονομάτων δεν είναι ουδέτερη — κανείς δεν έχτισε τη νομιμοποίησή του πάνω στην ιογενή διάδοση, όλοι αντιθέτως δημιούργησαν ενάντια στις άμεσες προσδοκίες της εποχής τους. Επικαλούμενη αυτά τα ονόματα, το Démodé δεν απευθύνεται μόνο στους καταναλωτές μόδας αλλά σε μια βιομηχανία που, κατά τη συγγραφέα, θα χρειαζόταν να ξαναμάθει να κοιτάζει πέρα από τον κύκλο της επικαιρότητας.
Η παρουσιάστρια Daphné Bürki, στο France Inter, συνοψίζει τη μοναδικότητα της θέσης της Dita σε μια φράση που επαναλαμβάνεται στην προώθηση του βιβλίου: λέει δυνατά για τη μόδα αυτό που κανείς πια δεν τολμά να σκεφτεί σιωπηλά. Η διατύπωση φωτίζει ένα παράδοξο ιδιαίτερο της εποχής μας στα μέσα ενημέρωσης — χρειάζεται πλέον μια δημιουργός προερχόμενη από τα κοινωνικά δίκτυα για να πει, με την εξουσία που της προσδίδει το κοινό της, αυτό που η πιο θεσμική κριτική μόδας διατυπώνει σπάνια με τόση ειλικρίνεια.
Το Démodé κυκλοφορεί στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, με αντίτυπα τύπου που εστάλησαν στα τέλη Αυγούστου. Το κείμενο παρουσιάζεται ως ένα σικ φυλλάδιο χωρίς φίλτρα, διεκδικημένο ως τέτοιο — ένας τρόπος, για τη Dita, να μετατρέψει την ψηφιακή της φήμη όχι σε αυτοσκοπό αλλά σε μοχλό για να επιβάλει, σε ένα μέσο που ξεφεύγει από τη λογική του στιγμιαίου, μια κριτική που έχει χρόνο να εγκατασταθεί.
Cette publication est également disponible en :
