Ο Daniel Lee φέρνει σε διάλογο το γραφικό λεξιλόγιο της Burberry με τα σχέδια της Celia Birtwell. Το φορεμένο, μαλακωμένο και ατελές ένδυμα γίνεται η αρχή της συλλογής.
Το καρό μπορεί να χρησιμεύσει για να αναγνωρίζεται μια μάρκα με την πρώτη ματιά. Για το καλοκαίρι του 2027, η Burberry το υποβάλλει στο σχέδιο της Celia Birtwell: το πλέγμα γίνεται βισί, έπειτα ρίγα, ενώ πρόσωπα και λουλούδια μπαίνουν στο λεξιλόγιο του οίκου. Στην επίσημη παρουσίαση, ο Daniel Lee συνδέει αυτή τη δουλειά με την αίσθηση ενός ενδύματος που έχει ήδη κατοικηθεί.
Μια συνεργασία που αγγίζει τη δομή του μοτίβου
Η Burberry περιγράφει πλυμένα μετάξια και βαμβάκια, κοντύτερα ανδρικά κοψίματα και ελαφρά υλικά. Οι λεπτομέρειες του trench, ζώνες και επωμίδες, περνούν μέσα από το τρομπ-λέι. Η τσάντα Sloane λαμβάνει πλεκτό δέρμα· το Derby, λουλούδια τελειωμένα στο χέρι. Το εγχείρημα παραμένει έτσι ευανάγνωστο στις επιλογές υλικού και κατασκευής, πέρα από τη σύζευξη δύο ονομάτων.
Το κριτικό διακύβευμα βρίσκεται στη σχέση ανάμεσα στην αναγνώριση και στην παραλλαγή. Ένα κληρονομημένο σημείο μπορεί να επαναλαμβάνεται ως υπογραφή ή να γίνει υλικό εργασίας. Εδώ, το πέρασμα από το καρό σε άλλες γεωμετρίες προτείνει αυτή τη δεύτερη ανάγνωση: να διατηρηθεί ένα οικείο σημείο εκκίνησης αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο το μάτι το ακολουθεί.
Η άνεση ως πρόθεση
Ο οίκος προβάλλει μια εσκεμμένη ατέλεια. Η πρόθεση αυτή πρέπει να διακρίνεται από την άνεση που πράγματι βιώνεται: μια παρουσίαση συλλογής δεν επιτρέπει να αξιολογηθεί η συμπεριφορά των υφασμάτων, η πτώση τους εν κινήσει ή η καθημερινή ζωή των κομματιών.
Η συνεργασία αξίζει επομένως να κριθεί από τον χώρο που αφήνει στο ένδυμα. Αν το μοτίβο τραβά την προσοχή, το κόψιμο οφείλει να συνεχίσει να οργανώνει τη σιλουέτα. Σε αυτή τη συνέχεια ανάμεσα στην επιφάνεια και τη χρήση παίζεται η πρόταση του Daniel Lee, περισσότερο παρά στη δύναμη μιας και μόνο εικόνας πασαρέλας.
Cette publication est également disponible en :
